Poza tym, oczywiście, zgodnie z regułą:
 Â   ten pan, tego panego, temu panemu, z tym panym...   :-)))

Maciek


Pewnie znacie, ale może ktoś nie - taki żarcik, jak dziecko
uregularnia nieregularną odmianę czasownika:

1. ja jem
2. ty jesz
3. oni ją... Jasiu, na Boga, jacy oni, jaką ją?

Albo, już regularnie, tyle że jedynie w brzmieniu:

1. jajem
2. tyjesz
3. on je  [tu nie da rady, za to pytanie jak wyżej;)]

1. myjemy
2. wyjecie
3. [tutaj tez nie da rady, kapitulujacja:] oni jedzą

Przepraszam, jeśli to powszechnie znane, bo z brodą to na pewno.

penna


· 



Pewnie znacie, ale może ktoś nie - taki żarcik, jak dziecko
uregularnia nieregularną odmianę czasownika:

1. ja jem
2. ty jesz
3. oni ją... Jasiu, na Boga, jacy oni, jaką ją?


Ja nosze kalosze, ty nosisz kalosisz, on nosi kalosi.
My nosimy kalosimy, wy nosicie kalosicie, oni noszą kaloszą.

Maciek


: a to jakies full czy co :-) ?
: sekai

Witaj
Czy do mnie to pytanie?
Cyt.: "zestaw słowników, oczywiście w pełnej wersji, na który składają się:
słownik angielsko-polski + wymowa lektora, słownik polsko-angielski,
ilustrowane minisłowniki angielsko-polski i polsko-angielski, spis
czasowników nieregularnych wraz z odmianą oraz spis popularnych angielskich
skrótów wraz z ich tłumaczeniami"
.- wszystko tylko 82 MB :)

Pozdrawiam
W.



"Szłem" to będzie norma wkrótce, czemu nie?
Budowa tego słowa spełnia warunki poprawnego
czasu przeszłego rodz. męs.


Cały sęk w tym że to jest czasownik nieregularny w temacie - bezokolicznik
to w końcu iść... To tak jakbyś się upierał że odmiana "być" w praesens
powinna wyglądać: bym, byś, by, bymy, bycie, bą.

GSN


· 

Gwidon S. Naskrent

| "Szłem" to będzie norma wkrótce, czemu nie?
| Budowa tego słowa spełnia warunki poprawnego
| czasu przeszłego rodz. męs.

Cały sęk w tym że to jest czasownik nieregularny w temacie -
bezokolicznik
to w końcu iść... To tak jakbyś się upierał że odmiana "być" w
praesens
powinna wyglądać: bym, byś, by, bymy, bycie, bą.


ATSD Józefowicz śpiewa "Do ciebie szłem"... Czy to brzmi śmiesznie?
Ten żart odbierają tylko niektórzy.

pzdr
G.



Cały sęk w tym że to jest czasownik nieregularny w temacie -
bezokolicznik to w końcu iść... To tak jakbyś się upierał że odmiana
"być" w praesens powinna wyglądać: bym, byś, by, bymy, bycie, bą.


A nie, bo: byję, byjesz, byje, byjemy, byjecie, byją :-)

Jeśli ja szłem i ty szłeś, to on szł.


Opis:
Gramatyka Niemieckiego to niezastąpiona aplikacja dla każdego uczącego się języka niemieckiego. Program zawiera listę czasowników regularnych, czasowników nieregularnych wraz z ich tłumaczeniem i odmianą, odmianę rodzajnika określonego i nieokreślonego, przymiotników, przysłówków, zaimków oraz listę podstawowych liczebników.


nauczysz sie za mnie tabelki z czasownikami z niemieckiego (4 strony A4)
Partizipy nie są trudne. Chociaż tabelka zawiera teoretycznie nieregularnie odmieniające się czasowniki, to udało mi się poszeregować je na 8 typów "odmian wśród nieregularnej odmiany", np. schieben-schiebt-schob + schiessen-schiess-schoss;

Ta metoda naprawdę działa, gdy uczyłem się jednej strony jak leci dostałem 2, a gdy nauczyłem się drugiej strony "po mojemu" dostałem 5 i dalsze dwie strony też 5, tak więc trzymam kciuki, ja w Ciebie wierzę.

z niemca najgorsze co moze byc to te rodzajniki, kiedy je dawac, kiedy nie, jaki i w ogole odmiana i inne pierdoly z gramatyki, a tak to lajt wszystko jakos tak schematycznie. w ogole zdawałam mature z niemca, a nadal nie umiem czasownikow nieregularnych xD ale co roku sobie obiecuje, ze sie w koncu ich naucze... xD

EQ Java Extractor 5 for SonyEriscsson

http://www.speedyshare.com/716782125.html

Gramatyka Języka Niemieckiego



http://www.speedyshare.com/343660161.html

Opis:
Gramatyka Niemieckiego to niezastąpiona aplikacja dla każdego uczącego się języka niemieckiego. Program zawiera listę czasowników regularnych, czasowników nieregularnych wraz z ich tłumaczeniem i odmianą, odmianę rodzajnika określonego i nieokreślonego, przymiotników, przysłówków, zaimków oraz listę podstawowych liczebników.

Chyba się nie rozumiemy . Ten plik wyświetlany byłby w całości w okienku takim jak poniżej (to akurat pochodzi z innej mojej aplikacji - Ściemniacza).

Ok mam przerobic pliki txt na np. skroty. xv2 i co dalej.
PS.moze mala podpowiedz jak umiescic plik
I jeszcze jedno. Chcialbym pokazac xlatora na forach hiszp./jeszcze go nieznaja, dimer owszem/ mamy jako Polacy czym sie pochwalic to najlepszy slownik na fona i sa bazy ang-hiszp, hiszp-ang, pol-hiszp, hiszp-pol i conjugacion odmiana czasownikow nieregularnych napisana przeze mnie. Jak Luc znajdzie czas to ukaze sie tu http://sx1.pl/viewtopic.php?t=9029&start=0
pozatym chcialbym wciagnac hiszpanow i obcokrajowcow studjuiacych w hiszp. do tworzenia nowych baz. np synonimy itp. ale znajac hiszpanow trzeba xlatora przetlumaczyc.
Chetnie sie tym zajme.

Orzeczenie (a więc i czasownik) występuje na końcu zdania. Japońskie czasowniki odmieniają się dość regularnie. Istnieją jedynie dwa czasy: teraźniejszo-przyszły (nieprzeszły) i przeszły.

Czasowniki regularne należą do dwóch grup – czasowniki o temacie spółgłoskowym (zakończone w formie słownikowej na -u) i samogłoskowym (zakończone na -eru lub -iru, przy czym -e- i -i- należą do tematu, a końcówką jest -ru). Tak więc wszystkie formy słownikowe (jednoznaczne z formą twierdzącą czasu teraźniejszo-przyszłego) kończą się na -u. Należy jednak pamiętać, że choć wszystkie czasowniki samogłoskowe mają zakończenie -eru bądź -iru, to nie wszystkie czasowniki na -eru i -iru należą do odmiany samogłoskowej, np.

* ikiru „żyć” jest samogłoskowe (iki-ru), ale hairu „wchodzić” – spółgłoskowe (hair-u);
* kiru „ubierać, wkładać (na siebie)” jest samogłoskowe (ki-ru), ale kiru „ciąć” – spółgłoskowe (kir-u).

Problem ten występuje jednak tylko w przypadku, gdy dwie ostatnie głoski słowa to -ru. Wszystkie inne czasowniki odmieniają się spółgłoskowo. Czasowników nieregularnych jest niewiele. Najważniejsze są cztery z nich – aru, suru, iku, kuru oraz grupa czasowników pochodnych od suru.

Od czasowników tworzy się formę grzecznościową -masu, którą odmienia się jak czasownik.

Ogólnie nie jest źle, ale...

Na początek powtórz sobie tworzenie czasów przeszłych dla czasowników nieregularnych. Dla regularnych też sobie powtórz. Zwróć szczególną uwagę na odmianę w Imperfekcie np.: "ich ging", ale "wir gingen".

Perfekt - formy Partizip II i czasowniki posiłkowe - kommen, fahren w szczególności

auf oznacza, żę coś leży na wierzchu, na górze... Spędzałeś ten czas na namiocie? Przeredaguj to. 10 Tage verbringen...

Szyk zdania pobocznego - czasownik wędruje na koniec.

Rodzajniki sie naprawdę stosuje, serio. Zarówno te określone, jak i te nieokreślone.

Nie wymyślaj. Sprawdzaj. Nie ma czegoś takiego jak "liegte" czy "die Seil"

eine tragische Situation (chociaż jaka ona tam tragiczna, przecież nikt nie zginął...)

ein bewußtloser Mann
der Kranke

Do przemyślenia całość.

Francuski jest spoko, a czy trudny?? W porownaniu do angielskiego kazdy jest trudny.. Mi tam dosc latwo wchodzil.. W LO przysiadlem tylko przy odmianie czasownikow w czasie terazniejszym, a reszta sama wchodzila.. Inna sprawa, ze nauczycielke mialem dobra.

Angielski wcale nie jest łatwym językiem. Fakt, ma praktycznie zerową koniugację (odmiana czasownika przez osoby) i deklinację (odmiana wyrazów przez przypadki, rodzaje i liczby), ale za to jeśli chodzi o reguły związane z wymową i pisownią jest chyba najbardziej enigmatycznym językiem świata. Skąd te wszystkie konkursy spellingu w filmach amerykańskich? Bo nawet osoby posługujące się angielskim jako językiem ojczystym przez ponad 10 lat mają problemy z przeliterowaniem słów. W dodatku posiada bardzo dużo czasowników z nieregularnymi formami przeszłymi i ablautów, np. come - came, write - wrote. Porównując zresztą z językami romańskimi, angielski wypada bardzo słabo pod względem trudności. Po półtora roku włoskiego byłem w stanie się dogadać, i to w kilku czasach. Po półtora roku angielskiego nie dość, że miałem beznadziejny akcent i nie potrafiłem wymawiać z 80% słów, to gubiłem się przy trudniejszych zwrotach. Zresztą nawet po kilku latach nauki, wiele osób ma problemy, zwłaszcza z rozróżnieniem czasu past simple i present perfect. Mi samemu czasem sprawia to trudność - choć znam wszystkie reguły, mam z tym duże obycie dzięki filmom, czy książkom, to wciąż bywają sytuacje, gdy nie jestem pewien którego czasu użyć.

Albo posłuchajcie sobie większości Polaków mówiących po angielsku. Ja ilekroć słyszę, tylekroć (jest takie słowo? ;p) łapię się za głowę widząc ich wymowę.

Super fora. Mozna połączyć przyjemne z pożytecznym
Na razie przepisałam sobie ogólną konstrukcję odmian czasowników w czasie teraźniejszym, a gdy znajdę chwilkę więcej zajmę się nieregularnymi i częściowo nieregularnymi

Pretérito imperfecto de indicativo (czas przeszły niedokonany trybu oznajmującego) określa czynność niedokonaną trwającą pewien czas lub czynność powtarzającą się w przeszłości.

Odmiana czasowników w pretérito imperfecto:

I koniugacja:
tomar-brać

yo tomaba
tú tomabas
él/ella/usted tomaba
nosortos(/as) tomábamos
vosotros(/as) tomabais
ellos/ellas/ustedes tomaban

Dla II i III koniugacji końcówki są takie same:
comer-jeść, partir-dzielić

yo comía partía
tú comías partías
él/ella/usted comía partía
nosortos(/as) comíamos partíamos
vosotros(/as) comíais partíais
ellos/ellas/ustedes comían partían

Odmiana czasowników nieregularnych w tym czasie:

ver-widzieć, ser-być, ir-iść

yo veía era iba
tú veías eras ibas
él/ella/usted veía era iba
nosortos(/as) veíamos éramos íbamos
vosotros(/as) veíais erais ibais
ellos/ellas/ustedes veían eran iban

Jestem za. Podstawowe reguły, rodzajniki, odmiana wyrazów, to coś, bez czego obyć się nie można


Trochę tego jest na stronie http://www.wymysojer.jzn.pl/articles.php , ale cóż... gramatyki trudno się uczyć z takiej "pociapanej" tabelki, wypadałoby to umieścić w tabelce z prawdziwego zdarzenia, nawet trochę pokolorowanej i zapisanej w PDF...

Ponadto we wszystkich ogólnodostępnych słownikach nie widziałem nigdy podanych rzeczowników wraz z rodzajnikiem, tabeli czasowników nieregularnych (participia itp)...

Zwierzęta a jakie??? Mnie ostatnio oczarowaly malenki chihuahuy...Sa przesliczne i pocieszne!!!

Co do językow w szkole uczylam się angielskiego i niemieckiego..wydaje mi się ,że niemiecki jest latwiejszy..w angielskim jest duzo czasow ktorych nie potrafię zapamietac..a czasowniki nieregularne to juz wogole masakra!!..nigdy nie umialam się ich nauczyc..Gdy wycwiczylam odmiane angielską zapominalam co oznaczają po polsku....

I tak mowisz lepiej niz ja.
I masz racje jest bardzo seksowny, ale to tylko od odpowiedniego nastroju zalezy przynajmniej u mnie.
Tak Vene chcialem wywrzec na Tobie wrazenie. I nie wiem czy Ty czy ja ale troszeczke sie poplata?o:P Pewnie ja bo znam ten jezyk faiblement (s?abo):P
I nie daj Boze uczyc sie odmiany nieregularnych na pamiec:P Vene nie mow ze znasz ich wiecej niz 30:P

Nie, nauka nieregularnych czasownik?w to moja u?omno?? - tabele oboczno?ci s? moim wielkim przyjacielem ;)

Angielski jest latwiejszy od polskiego o prawie całą deklinację i koniugację.
Odmiana przymiotników w niemieckim to dopiero jest zUo...

A propos, mam w domu słownik, w którym znajduje się dodatek z gramatyką polską po niemiecku. 18 typów odmiany rzeczowników, plus typy 3a-3k i inne takie. Czasy niby trzy, ale trzeba doliczyć dodatkową odmianę, formy niedokonane i dokonane usw... etc, znaczy się :P Wypisywać całości nie będę, ale najbardziej rozczuliła mnie tabelka "Unregelma"sige bzw. schwierige Verben" (żeby nikogo nie dyskryminować: "Nieregularne względnie trudne czasowniki).

A żeby nie było offtopu - oto rozmowa, jak miała miejsce u mnie w domu:
Osoby: [M]ama, [B]rat (uczeń podstawówki), [J]a
M: Patryk, jaką masz teraz lekturę?
B: Nie wiem...
M: Przypomnij sobie!
B: No jakaś o kosmitach...
(chwila zastanowienia)
J: Może "Ten obcy"?
B: O, właśnie!
J: ...

wow... sporo tego, co prawda wałkuje te czasy od kilku lat, oczywiście stopniowo, ale i tak ciężko to zrozumieć... mam nadzieje że ten post trochę mi to rozjaśni. Co do czasownika posiłkowo haben czy sein to problemu nie mam... bynajmniej tak mi się wydaje, zdanie też czasami udaje się ułożyć... ale najcięższa jest odmiana, bo tutaj wychodzą braki jeszcze z podstawówki, no i wiadomo formy nieregularne których ostatnio dostałem cały spis do wykucia:(

1. Ależ oczywiście, że sojusznikiem ;]... <cicho mruczy pod nosem>... do czasu. <uśmiecha się i mówi głośno> No proszę... Trzeciego? Myślę, że to coś wróży
2. Znamy się? Aaach... No tiaaa... <cicho się zastanawia> GDZIE JA GO WIDZIAŁAM?! <Az knurl deimi lanok ...>
3. No wiesz! Tak przy wykształconej, pięknej i inteligentnej damie, słowem- MNIE, wykonujesz czynności upiększające? PHI!
4. "Du sehst keine? Ich gehe keine zum deine"---> 4 błędy popełniłeś ;]...
- szyk zdania (w pytaniu czasownik na pierwszym miejscu, chyba że pytanie zaczyna się od słówka pytającego na "W", z. B.: Wo? Wohin? Wer?)
- odmiana czasownika "sehen" (czasownik nieregularny, powinno być "SIEHST")
- znów konstrukcja zdań ;]... (Ich geh' zum...- tak powinno być ;P)
- pomniejsze błędy gramatycznologiczne, których nie chce mi się już tak opisywać ;]...
5. Zaprzeczenie "Kein..." stosuje się do RZECZOWNIKÓW!!! A "interessant" jest przymiotnikiem ;]... Czyli powinno być: Ich find' das uninteressant. (Przedrostek "un" dodaje się do większości przymiotników, kiedy chcemy utworzyć antonim.)

francuski: http://www.sendspace.com/file/zp2ebj

przypominam ze czarnoswetra kobieta zapowiedziała, ze będzie pytać z odmiany czasowników 1 i 2 grupy w nowym trubie coś tam na s oraz tabelki ze strony 47 oraz odmiany nieregularnych tj: etre avoir faire prendre mettre aller

polski: http://www.sendspace.com/file/de2wt5

niby od jutra miał być lord jim, ale pewnie dalej bedzie tetmajer. a ten statek coś tam, co tam mam tylko tytuł, to jest jako praca domowa;P No i od jutra zapowiedziane koszenie;P

Miłego wieczoru w związku z tym, jeżeli ktoś preferuje się tego uczyć;P

Ja dzis dla odmiany ide na "Klątwe 2" z moim najlepszym kumplem. W sumie to nawet nie mialam wyboru - wczoraj w pracy odbieram telefon "No Jula, zapraszam cie jutro na kolacyjke i film, co wolisz Hannibala czy Klatwe 2?"
No i wybralam Klatwe.

Strasznie sie ciesze na to wyjscie, bo po kazdym spotkaniu z Adamem czuje sie wspaniala, piekna i madra, ehhh, to cudowne I trwa mniej wiecej do nastepnego poranka kiedy to wstaje, spogladam zaspana w lustro i mysle: "O nie, dzisiaj pewnie po raz czwarty obleje kolokwium z czasownikow nieregularnych, poza tym, zaraz, zaraz, co to jest, to cos na nosie?!?!?!?! Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!"

No i zaczyna sie normalne zycie Ale i tak je lubie

Opowiem Wam ciekawą historię....
Pewnego razu siedzę sobie z Ewelką w klasie przed lekcją francuskiego... odechciało nam się już robienia show... szczypania, mazania długopisami czy rysowania ideału katechety...bo ile mozna wydziwiać...może chociaż raz wróce do domku bez brokatu z Ewelki wyciekającego długopisu:D
Postanowiłyśmy na chwilkę znormalniec i powtórzyc sobie francuski...
Więc otworzyłysmy zeszyciki i zaczynamy powtórkę... na poczatek przypominamy sobie czasowniki... szczególnie te nieregularne..
I co ja słyszę obok
Ewelka:"savoir-so, so, so, so sońta...."
i takim to właśnie sposobem powstała nowa odmiana czasownika savoir:)


A oto nowa, ulepszona,wymyślona przez jedyną i niepowtarzalną Ewelkę P, odmiana savior(po francusku wiedzieć)... więc

je. so nous. so
tu. so vous. sońta
il/elle. so ils. posońta się
ewelka myślami jeszcze cały czas w suchej..

W słowniczku Kumanieckiego po "amo" masz cyfrę 1, zaś "cyfry oznaczają (...) po czasowniku koniugację 1-4" ("Objaśnienia znaków" na początku słownika). "Amo" odmienia się więc wg kon. I. Ponieważ ew. nieregularności odmiany nie są tam podane, należy przyjąć, że "amo" odmienia się regularnie wg kon. I. Mamy więc: amo, amare, amavi, amatum. Podobnie jest z kon. IV (np. "punio 4" ---> punio, punire, punivi, punitum). W przyp. kon. II i III czasowniki odmieniają się zazwyczaj nieregularnie, więc podane są trzy formy - zamiast formy drugiej (inf. praes. act.) widnieje odpowiednio cyfra 2 lub 3.

prosum, prodesse, profui, - być pomocnym; pomagać (czasownik nieregularny)

niestety nie pokazuje mi sie on w linku odmiana
dlatego zwracam sie do was

jak odmienic czasownik prosum
przez osoby w liczbie poj i mnogiej
w czasie:
perfectum
plusquamperfectum
futurum II
dzieki
trzymajcie sie

dzisiaj ty pomozesz mi jutro ja tobie

Czasownik jest najważniejszą częścią mowy, głównie dlatego, że nie ma zdania bez tej części mowy.

Czasownik określa czynności( go, swim, run, play etc.) oraz stany (be, exist etc.)

Czasowniki angielskie dzielą się na regularne i nieregularne.
Jaka róznica jest między nimi?

W czasownikach regularnych przy odmianie dodajemy jedynie końcówkę
-ed np. wanted, played, jumped

Z kolei czasowników nieregularnych nie da się wytłumaczyć, uczyć się na zrozumienie.. Ich trzeba się niestety nauczyć.
Większość z nich jest na stronie naszego forum:

http://www.englishtranslate.fora.pl/czasy,8/czasowniki-nieregularne,13.html


A ja jutro mam sprawdzian z odmiany wszystkich nieregularnych czasowników francuskich.... Znów do późna będę siedzieć i powtarzać to wszystko... Podziwiam ludzi, który w języku francuskim potrafią znaleźć jakąkolwiek logikę.


I jak poszedł sprawdzian? Ja mam problemy z przyswojeniem odmiany podstawowych czasowników, więc tym większy szacunek że wybrałaś ten język.

Mi swego czasu francuski wydawał się łatwy. Wiele słówek angielskich jest niemalże identycznych (different - diffèrent; indifferent - indiffèrent; commence - commencer; itinerary - intinèraire itd.).

Ale niestety, ponieważ Francuzi nie wymawiają praktycznie ostatniej sylaby (w dużym uproszczeniu), bardzo trudno nauczyć się czasowników nieregularnych, które odmieniają się przez końcówkę. Oczywiście, z jednej strony jest to b. pomocne, że nie wymawiasz końcówki-> np. dla czasowników regularnych mimo, iż odmiana przez osoby wygląda inaczej w piśmie, w mowie jest identyczna (dla l. poj). Ale nauczyć się nieregularnych to już problem - nawet jeśli wiesz, jak się czyta, musisz się jeszcze nauczyć jak się pisze.

a potem były tablice - po 300 chyba rzeczowników, przymiotników, czasowników i gdzie patyczkiem trafił, to trzeba było zaśpiewać... odmiana przez czasy, stopniowanie, przypadki i td...

czasowniczki nieregularne...to były a niemieckiego mnie nauczył...aż sam się zdziwiłem ale metody miał.. że tak powiem "pruskie"

In Polish we haven't got so many complicated things ;/

no. in polish there are far more complicated things, like... "nieregularna odmiana czasowników przez osoby" - sorry, but it's useless to seek this phrase in english, nobody would understand it...

why am i laughing every time i write "nobody" in this topic?

Kanji uczysz się prawie tak samo jak każdego innego języka, oczywiście mowa o gramatyce, a nie pisaniu bo to inna bajka. Uczysz się na pamięć grup słówek (właśnie w zależności od formy graficznej) , zaimków i odmian przymiotników (tu pod względem systemu podobnie jak z niemieckimi), czasowników (system nauki podobny jak w angielskim, tyle że nie ma wielu czasowników nieregularnych do wyuczenia) etc. etc. Pisania słów i zdań uczy się równolegle z gramatyką, początek jest zawsze trudny (tak jakby uczyć się pisma od początku, tylko że zupełnie inaczej i dłużej) z czasem szybko nabiera się wprawy. Do nauki japońskiego nie trzeba wcale tęgiego umysłu, potrzeba jednak dużo samozaparcia - bez tego nie ma nawet co próbować. Trzeba ciągle ćwiczyć

bo ja wiem czy niemiecki taki banalny?
a te wszystkie rodzajniki? przeważnie trzeba je dodać, a jeszcze ich odmiana, poza tym wszystkie spójniki i po każdym inny szyk zdania, czasowniki nieregularne, można się zamieszać. Znaczy może ja mam takie wrażenie, bo nie lubię niemieckiego i już
ale żeby nie było, 4 miałam

a że wymowa tragiczna to prawdaaa... wyrazy brzmią tak samo

bo ja wiem czy niemiecki taki banalny?
a te wszystkie rodzajniki? przeważnie trzeba je dodać, a jeszcze ich odmiana, poza tym wszystkie spójniki i po każdym inny szyk zdania, czasowniki nieregularne, można się zamieszać. Znaczy może ja mam takie wrażenie, bo nie lubię niemieckiego i już
ale żeby nie było, 4 miałam

a że wymowa tragiczna to prawdaaa... wyrazy brzmią tak samo

te szyki zdań to są akurat proste. ^^ czasowniki nieregularne to i w angolu są. a rodzajniki najgorsze^^
ale no. wymowa jest zajebista. iś hajse Natalia.

Z tego co pamiętam to liczbę mnogą realizuje się poprzez dodanie sufiksów -ra lub -tachi, użycie liczbników np. kilka wiele (np. suunin no hito), czy właśnie reduplikację znakiem reduplikacyjnym 々 lub przez powtórzenie znaku.
Ale jeśli jest tak jak mówisz to niech będzie.

Co do odmiany czasowników mów co chcesz ale nie jest to budowa cepa. No chyba, że masz na myśli formę -imasu, to się zgodzę :P. Mimo, iż dodawanie -nai i -nakatta nie należą do trudności, to zapamiętanie jakie sylaby ulegają jakim zmianom poprzez dodawanie kolejnych końcówek wymaga nieco wysiłku a oprócz podstawowej odmiany są jeszcze wyjątki jak suru czy kuru choćby. Na myśl przychodzą od razu tabele z odmianami czasowników nieregularnych z angielskiego :D. Najprostsza jest odmiana aru. ^^

zapamiętanie setki wyrazów nie powinno być problemem dla nikogo.

Tu chyba masz rację. Ale zapamiętanie kilku setek, do tego różne odmiany, nie logiczne czasy, czasowniki regularne i nieregularne. Tego dla co niektórych może być za dużo. Szczególnie w tempie narzucanym przez wojskowe kursy. Sześć - siedem godzin na wykładach, a do tego wiele "zakuwania" w domu. I tak przez pół roku. A gdzie rodzina, gdzie inne obowiązki?
Inna sprawa, że poniektórym się po prostu nie chce.

Serwis www.komoreczka.pl wraz ze szkołą językową EF English First przygotował program Java mEnglishEF do nauki języka angielskiego. EF English First jest obecnie największą międzynarodową siecią szkół języka angielskiego.

Program mEnglishEF zawiera:

zestawy słówek do samodzielnej nauki

zestawy pytań testowych jednokrotnego wyboru

listę czasowników nieregularnych wraz z odmianami

Zestawy słówek oraz pytań testowych są pobierane w postaci lekcji, z wykorzystaniem transmisji GPRS. Po pobraniu z serwera są zapisywane w pamięci stałej telefonu i dostępne w dowolnej chwili – podczas powtarzania materiału, użytkownik nie ponosi więc kosztów związanych z transmisją GPRS. Co tydzień, EF English First przygotowuje nową lekcję, z nowym słownictwem oraz nowymi pytaniami testowymi. Dzięki temu użytkownik w sposób regularny może zwiększać swoją znajomość języka angielskiego.

Każdy użytkownik może również stworzyć swój własny zestaw słówek i pobrać go do swojej komórki. Tworzenie własnych zestawów słów odbywa się z poziomu strony www. Całość usługi, zarówno pobranie programu jak i pobieranie treści jest zupełnie darmowe. Więcej szczegółów na temat programu na stronie www.komoreczka.pl

W niektórych językach stanowić mogą problemy niektóre czasowniki.
Np. w języku niemieckim czasowniki odmieniamy z reguły według tego schematu:

machen - robić
ich mache wir machen
du machst ihr macht
er/sie/es macht sie/Sie machen

Istnieje jednak spora grupa czasowników, do których podany wyżej schemat odmiany nie pasuje:

np.
arbeiten - pracować

ich arbeite wir arbeiten
du arbeitest ihr arbeitet
er/sie/es arbeitet sie/Sie arbeiten

ich helfe wir helfen
du hilfst ihr helft
er/sie/es hilft sie/Sie helfen

ich fahre
du fährst
er fährt
wir fahren
ihr fahrt
sie; Sie fahren

ich esse
du iĂźt
er iĂźt
wir essen
ihr eĂźt
sie; Sie essen

czy też znane wszystkim:

ich habe wir haben
du hast ihr habt
er/sie/es hat sie/Sie haben

ich bin wir sind
du bist ihr seid
er/sie/es ist sie/Sie sind

Warto też zwrócić uwagę na formę czasowników w różnych czasach. W niemieckim jak i w angielskim oraz w innych językach istnieją czasowniki nieregularne. Nie tworzymy ich tak samo jak czasowniki regularne do których dodajemy z reguły jakąś tam końcówkę czy nawet przedrostek ( w zależności od języka).

Niektóre reguły analogiczne do reguł algorytmu Porter'a dla języka polskiego:

1.
Liczba mnoga rzeczowników:
a) (m>1)ki -> scy, np. Kowalscy -> Kowalski
b) ki -> ka, np. laski -> laska
c) (m>1)y -> , np. kominy -> komin, ale nie cegły -> cegł

2A.
Deklinacja rzeczowników:
a) ii -> ja, np. nadzieii -> nadzieja
Czas przeszły czasowników:
b) ł -> , np. robił -> robi
c) (m>0)ał -> i, np. myślał -> myśli
d) (m>0)ała -> i, np myślała -> myśli
Tryb przypuszczający:
e) bym -> , np. wiedziałbym -> wiedział
f) by -> , np. siedziałby -> siedział
2B.
Uporząkowania:
a) ii -> a, np. po 2A.a) można dostać wiedział -> wiedzii, i stąd wiedzii -> wiedza

3.
Zdrobnienia rzeczowników:
a) czka -> ka, np. rzeczka -> rzeka
b) nka -> na, np. linka -> lina

Aby uzystać formy podstawowe ze słów odmieniających się nieregularnie, sposobem
może być wprowadzenie odpowiednich wyjątków:
4.
Niereguralne:
a) jest -> być,
b) są -> być,

Ogólnie język polski jest bardzo złożony pod względem odmian, nie tylko czasowników, ale
i czasowników i przymiotników. Jednocześnie istnieje w nim duża liczba wyjątków, stąd wynika
ogromna trudność w stworzeniu reguł znajdowania formy bazowej dla dowolnego słowa.

----- Original Message -----

Sent: Saturday, January 10, 2004 4:04 AM
Subject: Re: Toast

| Toast
| ---
| Za ciebie
| Za sposób, w jaki jesteś piękna
Marku zrobił się jakiś z toastu, mały konfesjonał;)
| Marek P. + słownik elektroniczny
| (program mojego autorstwa !-)

| Bibliografia: Pierre DelanoĂŠ & Claude Lemesle
| (a tak w ogóle to Joe Dassin)

myślałem ostatnio by pisać poezje automatyczną,
szukałem generatorów- czyżby była mowa o czymś
takim. że wprowadzam np. jakiś klucz uściśleń
a to mi samo generuję? dodam że nie chodzi
mi o automatyczny krytyka niutoN 1.0 -
co wymyślił Marco.

atma


Chodzi o rzecz bardzo prostą: praktycznie nie znam francuskiego.

Owszem, opanowałem na własny użytek pewne reguły pisowni, wymowy, gramatyki
nawet, ale niezbyt systematycznie. Tymczasem uczyłem się programowania w
Windows na tekście słownika francusko-polskiego - robiłem korektę przez
automatyczne szukanie literówek i niejednolitości (seria Windowsowych

tj. pokazujący go na ekranie za pomocą listy haseł z lewej, tekstu po
prawej, guzików na górze...

Okazuje się, że

mając w komputerze takie narzędzie (słownik wraz z Helpem, w
którym znajduje się komentarz gramatyczny wraz z częściową tabelą odmian
czasowników nieregularnych)

oraz posiadając pewną znajomość słownictwa
łacińskiego i łacińskopodobnego - a więc treść różnojęzycznych odpowiedników
tych samych pojęć, wyczucie terminologii naukowej (to tam najwięcej łaciny w
językach współczesnych), skojarzenia między różnymi słowami,
wyczucie etymologii i "prawdziwego" znaczenia na przykład takich słów jak
"szansa"

- można poradzić sobie z przekładem (łatwego przecież) poetyckiego
tekstu piosenki.

A że wychodzi z tego własna interpretacja - to tym lepiej.

Pozdrawiam z zainteresowaniem (te programy generacyjne też są ciekawe)
Marek P.










:
: MichalA co ze słownikiem MS Word pracuje świetnie i ma
: Michalzaledwie 600kb nie da się go przerobić na ISO? Michał
:
: A co z prawami autorskimi? Czy chcesz, zebysmy tego Worda kradli, czy
: jak?
:
:  MJ

: MichalA co ze słownikiem MS Word pracuje wietnie i ma
: Michalzaledwie 600kb nie da się go przerobić na ISO? Michał

: A co z prawami autorskimi? Czy chcesz, zebysmy tego Worda kradli, czy
: jak?

:   M

: A kto mówi żeby krać można wykorzystać tylko zasób słów.

Jest z tym troche problemu: slownik Worda jest dosc dobry, ale zawiera
bledy (rzedu 0.5-1.5%) i opuszczenia. No i jest zakodowany.

Rozwiazaniem ktore jest zgodne z prawem i (na pozor) latwe do wykonania
to zrobienie listy slow uzytych w dlugim tekscie, odzrzucenie podejrzanych
i sprawdzenie reszty jakims komercyjnym slownikiem.

Ale wynik nie byl zgodny z oczekiwaniem: lista slow z tekstow liczacych
ok. 20Mb ma ok. 120tys pozycji. Jednak form podstawowych jest znacznie mniej,
automatycznie daje sie ich wyodrembnic tylko okolo 10tys (co daje polowe
listy). Przy tym wiekszosc slow wystepuje bardzo rzadko (prawie polowa
jednokrotnie) - czyli nawet zla lista daje niezly efekt przy uzyciu, lecz
zrobienie dobrej listy nie jest latwe.

Efektem tych prob jest lista liczaca ok. 180 tys pozycji (slowa z tekstu +
czesc listy Maszkowskiego + odmiana wykrytych rdzeni).  Uwaga: Na razie
szukalem tylko odmian przymiotnikow i czasownikow. Rzeczowniki sa bardziej
nieregularne - wiec zostawilem je na pozniej.

W razie zainteresowania moge podzelic sie lista i narzedziami -  lecz
zrobienie w miare kompletnej listy slow wymagaloby 200M do 2G tekstu,
a wykorzystanie czestosci do eliminacji bledow wymagaloby rzedu 20G do 200G
(nie wiem czy tyle tekstu po polsku wpisano do komputera).

Pozdrawiam


Mariusz Sylwestrzuk:

Przykład z zielonym niebem wydaje mi się chybiony. Zmienię zdanie,
jeśli Pan Stefan przekona mnie, że to właśnie forma "ssam" jest tą
poprawną.


Ale przecież tego nie da się zrobić!  Gustu nie można udowodnić a
termin ,,poprawny'' nie ma obiektywnego znaczenia, to jest termin
wartościujący i nacechowany emocjonalnie, taki jak ,,kochany''.  Można
dyskutować z sensem na temat sposobu użycia danego słowa lub formy
przez różne grupy ludności.  Można zastanawiać się, do jakich innych
form jest podobne albo od jakich pochodzi.  Ale jaką obiektywną
własność słowa miałaby oznaczać owa ,,poprawność''?

Slownik PWN http://sjp.pwn.pl/odmiany.php?id=2 wyróżnia 18 grup i
podgrup koniugacyjnych czasowników, nie licząc nieregularnych.
Różnica zdań między słownikistami a ludźmi polega na tym, do której
grupy przypisują ,,ssać''.  Słownikiści twierdzą, że ,,ssać'' należy
do grupy IX, tak jak ,,wiązać'' a naród przypisuje go do grupy I, tak
jak ,,czytać''.  Obie strony są niekonsekwentne, z tym że ludowi wolno
a językodawcom nie wypada.

*LUD* :
Tryb rozkazujący w I koniugacji powinien brzmieć ,,ssaj'', tymczasem
nikt tak nie mówi.  Nawet Google wykazuje dla ,,ssaj'' tylko
33tys. trafień natomiast dla ,,ssij'' -- 204tys. trafień.

*SŁOWNIK* :
Tryb rozkazujący w IX koniugacji od czegoś tak krótkiego w ogóle nie
wiadomo jak miałby brzmieć, chyba samo ,,ss''.  Końcówka ,,-ij''
występuje w grupie V, może jeszcze gdzieś, ale już nie chce mi się
szukać.  W każdym razie nie w IX.

Mariusz Sylwestrzuk:

Niemniej daleki jestem od przekonywania społeczeństwa do stosowania
prawidłowej gramatyki, czy też ortografii.


O, kolejny termin wartościujący: ,,prawidłowa''.  Zgodna z
,,prawidłami'', czy tak?  Ale język jest tworem żywym nieposłusznym
ani prawidłom ani lewidłom urzędów i rad.

 - Stefan


Wyjaśnienie byłemu Ministrowi Edukacji Narodowej problemu słowa ,,otwarł"

Za internetowym serwisem Wyd. Naukowego PWN.

cyt. : ,,Otóż formy czasu przeszłego czasownika otworzyć: otwarł, otwarła, otwarli opisywane są w słownikach jako rzadziej używane niż otworzył, otworzyła, otworzyli. Częstsze za to są „nieregularne” otwarty, otwarto, otwarcie niż „logiczniejsze” otworzony, otworzono, otworzenie. Zdarzają się też konteksty, w których jednemu użytkownikowi subiektywnie lepiej brzmi np. „otworzyli drzwi”, ale „otwarli szkołę” – lub odwrotnie.
Formy te nie są błędne, a zatem są poprawne.[...]

[...]Odpowiedź jest twierdząca, a uzyskałem ją po wstępnym, sondażowym przyjrzeniu (= przyglądnięciu) się internetowym archiwom prasowym. Formy otwarł itp. częste są na Śląsku (Bielsko, Katowice), w Małopolsce (Kraków, Rzeszów), występują też w Wielkopolsce. W pozostałych częściach kraju są niemal nieobecne. Niemniej jednak oczywiście wolno tak mówić. Nie sądzę, żebyśmy, używając tych form, byli niezrozumiali i niezrozumiani.
I jeszcze wyjaśnienie historyczne: otwarł i in. formalnie należą do odmiany czasownika odewrzeć, który z języka ogólnego ustępuje, trzyma się zaś w gwarach – odmienia się identycznie jak obecne w języku ogólnym zawrzeć – zawarł, rozewrzeć – rozwarł i podobnie jak trzeć – tarł – tarty itp. Kilkaset lat temu pary dokonany – niedokonany omawianej rodziny czasowników wyglądały następująco: otwarzać – otworzyć, otwierać – otewrzeć (później odewrzeć). W dialektach sytuacja jest i archaiczna, i innowacyjna, przeto nie powinno nas dziwić, że na Śląsku Cieszyńskim ktoś, kto odewrził dźwiyrze, stoi przy nich „z odewrzitóm (albo) odewrzónóm gymbóm”. "Artur Czesak, IJP PAN, Kraków


Na przyszłość Panie ministrze, proszę pierw zajrzeć do słownika języka polskiego.

co tam IQ trenujesz odmiane angielskich czasowników nieregularnych?

Powiedz to sobie głośno na głos i licz na to, że znasz Past Simple i odmianę czasowników nieregularnych w angielskim .

dwa podstawowe i najważniejsze czasowniki w języku niemieckim: sein i haben

Czasownik sein - być

Kociak666 odmiana czasownika sein jest następująca:

ich - bin
du - bist
er/się/es - ist
wir - sind
ihr - seid
Sie/Sie - sind

Czasownik sein (być) jest niezaprzeczalnie czasownikiem podstawowym.

Jest on jednym z trzech czasowników posiłkowych (obok haben i werden) i odmienia się nieregularnie.

Zapamiętanie jego odmiany jest podstawą - początkiem nauki niemieckiego.

Umożliwia, już na samym początku edukacji, zbudowanie wielu przydatnych zdań, np.:

Ich bin Polin. (Jestem polką)

Du bist aus Paris. ([Ty] jesteś z Paryża)

Richard ist müde. (Ryszard jest )

Anton und Peter sind fleißig. (Antoni i Piotr są pracowici)

Er ist 20 Jahre alt. (On ma 20 lat)

Wo ist das Buch? (Gdzie jest książka?)

W toku nauki czasownik ten będzie przydatny nie tylko do tworzenia czasu przeszłego Perfekt i Plusquamperfekt, ale także do tworzenia strony biernej.

Czasownik haben - mieć

ich habe
du hast
er/sie/es hat
wir haben
ihr habt
sie/Sie haben

Czasownik haben (mieć) jest drugim czasownikiem podstawowym.

Jego odmianę należy zapamiętać na samym początku nauki języka niemieckiego. W praktyce jest on bardzo często używany, dlatego warto dobrze go znać.

W toku nauki będzie on przydatny nie tylko do tworzenia czasu przeszłego Perfekt i Plusquamperfekt, ale również do tworzenia strony biernej.

Poprawnie odmieniając ten czasownik, już na początku nauki języka niemieckiego (podobnie jak z czasownikiem sein), można zbudować wiele zdań:

Ich habe zwei Kulis. (Ja mam dwa długopisy)
Du hast 200 Euro. (Ty masz 200 euro)
Er hat keinen Bruder. (On nie ma brata)
Wir haben Angst. (My mamy stracha -> my się boimy)

Angielski wcale nie jest łatwym językiem. Fakt, ma praktycznie zerową koniugację (odmiana czasownika przez osoby) i deklinację (odmiana wyrazów przez przypadki, rodzaje i liczby), ale za to jeśli chodzi o reguły związane z wymową i pisownią jest chyba najbardziej enigmatycznym językiem świata. Skąd te wszystkie konkursy spellingu w filmach amerykańskich? Bo nawet osoby posługujące się angielskim jako językiem ojczystym przez ponad 10 lat mają problemy z przeliterowaniem słów. W dodatku posiada bardzo dużo czasowników z nieregularnymi formami przeszłymi i ablautów, np. come - came, write - wrote. Porównując zresztą z językami romańskimi, angielski wypada bardzo słabo pod względem trudności. Po półtora roku włoskiego byłem w stanie się dogadać, i to w kilku czasach. Po półtora roku angielskiego nie dość, że miałem beznadziejny akcent i nie potrafiłem wymawiać z 80% słów, to gubiłem się przy trudniejszych zwrotach. Zresztą nawet po kilku latach nauki, wiele osób ma problemy, zwłaszcza z rozróżnieniem czasu past simple i present perfect. Mi samemu czasem sprawia to trudność - choć znam wszystkie reguły, mam z tym duże obycie dzięki filmom, czy książkom, to wciąż bywają sytuacje, gdy nie jestem pewien którego czasu użyć.

Albo posłuchajcie sobie większości Polaków mówiących po angielsku. Ja ilekroć słyszę, tylekroć (jest takie słowo? ;p) łapię się za głowę widząc ich wymowę.


Jesli chodzi o wymowe to faktycznie masz racje... W angielskim nie ma praktycznie zadnych regul, itd... Osobiscie, wiekszosc czerpie chyba z filmow...
Nieregularne czasowniki?? O ile wiem, jest ich 269, ale duzo sie regularnie nieregularnych, np. cut cut cut, hit, hit, hit, come, came come, become, became, become... W innych jezykach tez sa nieregularne czasowniki...
A skad Twoja latwosc w dogadywaniu sie po wlosku?? Zgaduje, ze angielski byl Twoim pierwszym jezykiem obcym. Zatem wloski pewnie byl drugim/trzecim.. Wtedy juz sie ma pewne mechanizmy nauki jezykow obcych wypracowane.. Jak tak mialem z francuskim. Uczac sie, szukalem analogii do angielskiego. Tak bylo z conditionalami.. Czas Imparfait zalapalem w 2 minuty, bo to dokladnie to samo co Past Continuous... Za to cholerne trudnosci mialem z trybem Subjonctif, bo tego nie ma w angielskim, nawet w polskim to trudno na cokolwiek przetlumaczyc.

R6 napisał(a): Angielski wcale nie jest łatwym językiem. Fakt, ma praktycznie zerową koniugację (odmiana czasownika przez osoby) i deklinację (odmiana wyrazów przez przypadki, rodzaje i liczby), ale za to jeśli chodzi o reguły związane z wymową i pisownią jest chyba najbardziej enigmatycznym językiem świata. Skąd te wszystkie konkursy spellingu w filmach amerykańskich? Bo nawet osoby posługujące się angielskim jako językiem ojczystym przez ponad 10 lat mają problemy z przeliterowaniem słów. W dodatku posiada bardzo dużo czasowników z nieregularnymi formami przeszłymi i ablautów, np. come - came, write - wrote. Porównując zresztą z językami romańskimi, angielski wypada bardzo słabo pod względem trudności. Po półtora roku włoskiego byłem w stanie się dogadać, i to w kilku czasach. Po półtora roku angielskiego nie dość, że miałem beznadziejny akcent i nie potrafiłem wymawiać z 80% słów, to gubiłem się przy trudniejszych zwrotach. Zresztą nawet po kilku latach nauki, wiele osób ma problemy, zwłaszcza z rozróżnieniem czasu past simple i present perfect. Mi samemu czasem sprawia to trudność - choć znam wszystkie reguły, mam z tym duże obycie dzięki filmom, czy książkom, to wciąż bywają sytuacje, gdy nie jestem pewien którego czasu użyć.

Albo posłuchajcie sobie większości Polaków mówiących po angielsku. Ja ilekroć słyszę, tylekroć (jest takie słowo? ;p) łapię się za głowę widząc ich wymowę.


Jesli chodzi o wymowe to faktycznie masz racje... W angielskim nie ma praktycznie zadnych regul, itd... Osobiscie, wiekszosc czerpie chyba z filmow...
Nieregularne czasowniki?? O ile wiem, jest ich 269, ale duzo sie regularnie nieregularnych, np. cut cut cut, hit, hit, hit, come, came come, become, became, become... W innych jezykach tez sa nieregularne czasowniki...

Jak komuś się wydaje, że angielski jest łatwy, to polecam chociażby wpaść do księgarni językowej i przejrzeć sobie kilka losowych stron z Biblii każdego anglisty, "Practical English Usage" M. Swana. Czasem jestem w szoku widząc jak można sobie życie utrudniać.

Z wymową też są niemałe jaja, bo nawet jak się myśli że jest się w tym mocny, to zazwyczaj mówi się i tak mieszanką amerykańskiego i brytyjskiego. Pracy jest przy tym języku niemało.

Natomiast do włoskiego muszę wreszcie siąść, bo rok temu zatrzymałem się w rozwoju. Mimo to, po roku nauki, dogadam się na ulicy w prawie każdej sprawie.

Tryb rozkazujący imperativo służy do wyrażania poleceń i rozkazów. W języku hiszpańskim istnieją tylko 2 osoby tego trybu: 2. osoba liczby pojedynczej i mnogiej. Dla pozostałych osób używa się odpowiednich form trybu łączącego (subjuntivo).

Odmiana w formie twierdzącej dla czasowników regularnych prezentuję się następująco:

-ar
hablar
(que)
hable

-a habla
(que)
hable

-ad hablad
(que)
hablen

***

-er
comer
(que)
coma

-e
(que)
coma

(que)
camoamos

-ed comed
(que)
coman

***

-ir
escribir
(que)
escriba

-e escribe
(que)
escriba

(que)
escribamos

-id escribid
(que)
escriban

Analogicznie tworzymy imperativo od czasowników zwrotnych, z tym zastrzeżeniem, że w pierwszej osobie l.mn. opuszcza się -s, a w drugiej osobie l.mn. opuszcza się -d. Zaimki zwrotne stoją albo po czasowniku i pisane są łącznie z nim, albo stoją przed czasownikiem - zależnie od osoby.

levantarse
(que) me levante
levántate
(que) se levante
(que) nos levantemos
levantaos
(que) se levanten

Formy grzecznościowe usted, ustedes mają następujące formy imperativo:

Levántese Vd.! - Niech pan/pani wstanie!
Levántense Vds.! - Niech panowie/panie wstaną!

W imperativo występują te same oboczności, co w presente de indicativo i subjuntivo.

Odmiana czasowników nieregularnych w formie twierdzącej trybu rozkazującego wygląda następująco:

dar - dé, da, dé, demos, dad, den
decir - diga, di, diga, digamos, decid, digan
hacer - haga, haz, haga, hagamos, haced, hagan
ir - vaya, ve, vaya, vayamos(= vamos), id, vayan
oír - oiga, oye, oiga, oigamos, oid, oigan
poner - ponga, pon, ponga, pongamos, poned, pongan
querer - quiera, quiere, quiera, queramos, quered, quieran
salir - salga, sal, salga, salgamos, salid, salgan
ser - sea, sé, sea, seamos, sed, sean
tener - tenga, ten, tenga, tengamos, tened, tengan
traer - traiga, trae, traiga, traigamos, traed, traigan
venir - venga, ven, venga, vengamos, venid, vengan

Przykłady:

Lavémonos. - Umyjmy się.
Lavaos. - Umyjcie się.
No nos lavemos. - Nie myjmy się.
No os lavéis. - Nie myjcie się.
Dámelo. - Daj mi to.
Hágalo ahora mismo. - Niech pan(i) to zrobi natychmiast.
No me los des. - Nie dawaj mi tego.
No lo haga. - Niech pani tego nie robi


Forma czasu teraźniejszego czasownika posiłkowego haber + imiesłów przymiotnikowy bierny – participio perfecto

Haber
Yo he
Tu has
Él/ella/usted ha
Nosotros hemos
Vosotros habéis
Ellos/ellas/ ustedes han

Imiesłów bierny
Tworzymy, dodając do tematu czasownika końcówkę – ado, jeśli jest w pierwszej koniugacji, lub – ido, jeśli jest z koniugacji drugiej lub trzeciej

Hablar – hablado
Beber – bebido
Vivir – vivido

Niektóre czasowniki nieregularne maja nieregularne formy imiesłowu
Abrir – abierto
Decir – dicho
Escribir – escrito
Hacer – hecho
Poner – puesto
Romper – roto
Ver – visto
Volver – vuelto
Ser – sido

Odmiana hablar
He hablado
Has hablado
Ha hablado
Hemos hablado
Habéis hablado
Han hablado

Użycie
• Wydarzenia i czynności, które zakończone zostały w okresie czasu, który jeszcze trwa
Estas vacaciones hemos estado donde nos abuela.
(Na tych wakacjach byliśmy u naszej babci.)
• Wydarzenia, które miały miejsce w przeszłości, ale wciąż maja odniesienie do teraźniejszości
Miguel se ha roto una pierna y no puede ir de excursión
(Michał złamał sobie nogę i nie może jechać na wycieczkę.)
• Pytanie, dowiadywania się i informowanie o osobistych doświadczeniach, możemy użyć tutaj określników takich jak: ya, todavía no, nunca, etc.
Yo nunca he fumado puros
(Nigdy nie paliłem cygar.)
• Jest używany w zdaniach, w których pyta się o wykonanie jakiejś czynności
¿Has llamado ya a tus padres?
Dzwoniłeś już do swoich rodziców?
• W tym czasie najczęściej używa się określeń czasu typu:
Hoy (dziś), esta mañana (tego ranka), esta semana (w tym tygodniu), este año (w tym roku), hasta ahora (do tej pory), ya (już), todavía (jeszcze), hace poco (niedawno), este mes (w tym miesiacu), todavía no (jeszcze nie), una vez (jeden raz), dos veces (dwa razy), muchas veces (wiele razy), ultima vez (ostatni raz), primera vez (pierwszy raz), hace un año (rok temu), nunca (nigdy) dnia 02.10.2008, Czw, 20:47, w całości zmieniany 3 razy

GRUPA I
hablar
hablé
hablaste
habló
hablamos
hablasteis
hablaron

GRUPA II
beber
bebí
bebiste
bebió
bebimos
bebisteis
bebieron

GRUPA III
vivir
viví
viviste
vivió
vivimos
vivisteis
vivieron

OBOCZNOŚĆ SAMOGŁOSKI W TEMACIE
E-I
pedir
pedí
pediste
pidió
pedimos
pedisteis
pidieron
(tak samo:elegir, repetir, reírse, seguir, sentir)

O-I
dormir
dormí
dormiste
durmió
dormimos
dormisteis
durmieron
(morir)

NIEREGULARNE
Końcówki
-e
-iste
-o
-imos
-isteis
-ieron

estar
estuve
estuviste
estuvo
estuvimos
estuvisteis
estuvieron

hacer
hice
hiciste
hizo nieregularność
hicimos
hicisteis
hicieron

ser, ir
fui
fuiste
fue
fuimos
fuisteis
fueron

decir
dije
dijiste
dijo
dijimos
dijisteis
dijeron

poder
pude
pudiste
pudo
pudimos
pudisteis
pudieron

poner
puse
pusiste
puso
pusimos
pusisteis
pusieron

querer
quise
quisiste
quiso
quisimos
quisisteis
quisieron

saber
supe
supiste
supo
supimos
supisteis
supieron

tener
tuve
tuviste
tuvo
tuvimos
tuvisteis
tuvieron

traer
traje
trajiste
trajo
trajimos
trajisteis
trajeron

venir
vine
viniste
vino
vinimos
vinisteis
vinieron

ZMIANY W PISOWNI

-EER, -UIR, -AER, OIR
leer
leí
leíste
leyó
leímos
leísteis
leyeron

-GAR
llegar
llegué
llegaste
llegó
llegamos
llegasteis
llegaron

-CAR
buscar
busqué
buscaste
buscó
buscamos
buscasteis
buscaron

-ZAR
empezar
empecé
empezaste
empezó
empezamos
empezasteis
empezaron

-GUAR
averiguar
averigüé
averiguaste
averiguó
averiguamos
averiguasteis
averiguaron

znajmość czasowników sprawdzisz tutaj dnia 20.10.2008, Pon, 22:29, w całości zmieniany 2 razy

Obowiązują odmiany wszystkich omówionych czasowników - z książki, z kserówek, z zeszytu. Trochę ich jest, ale zasada jedna, poza nieregularnymi.

Oj, nieładnie, nieładnie.
Ja po francusku znam tylko to co każdy - merde:D, bo jestem grzeczną dziewcyznka i ucze sie odmiany czasowników nieregularnych, a nie przeklinania.

Hehe, poznaliśmy dzisiaj nowy czasownik - facere. Bardzo podoba mi się jego nieregularna odmiana w trybie rozkazującym Wiem, że dla innych to nic nowego, ale dla mnie tak. Mało tego, rejestracja samochodowa naszej wychowawczyni to też fac

A ja jutro mam sprawdzian z odmiany wszystkich nieregularnych czasowników francuskich.... Znów do późna będę siedzieć i powtarzać to wszystko... Podziwiam ludzi, który w języku francuskim potrafią znaleźć jakąkolwiek logikę.

Witam jestem byłym uczniem tej szkoły ^^ również chodziłem do klasy o profilu matematyczno informatycznej co oferuje ^^ oferuje dla was pare sposobó jak przypodobać się nauczycielom i innych trików jak który nauczyciel na co reaguje ^^ oferuje również zbiór najrużniejszych ściąg kartkówek które z roku na rok sie powtarzają ... wszystko ma swoją cene także i to ^^ jakakolwiek pomoc jest warta 1 zł powiedz ci potrzebujesz z jakim nauczycielem masz problem jaki się uwzioł powiedz jakie zadanie potrzebujesz z czego ja ci pomogę jestem już 3 rok po skonczeniu tej szkoły ^^ Szybka porada odnośnie niektórych nauczycieli :
Warmus Monika(J.Angielski) Zwana przez nasa grubą dupą - jedyny problem z nią to taki żeby przetrwać na angielskim musicie ciągle siedziec cicho by sie na was nie rzuciła o zadania domowe bardzo sie szczypię... czesto karze czytać teksty z podręcznika.. poprawna wymowa nad tym trenujcie... odmiana czasowników nieregularnych to za co potrafi zabić... sposób na nią ? moja słodka tajemnica powiem tylko ze wystarczy od czasu do czasu spytac ją czy nie znalazło sie by jakieś dodatkowe zadanie które możesz napisać ona uważa to za wielki plus poza programowy pisz jej takie zadanko raz na miesiąc a na koniec podciągnie ci ocenę Sprawdzone i działa w 100% ...
inny nauczyciel Lelątko(Żelka) Totalne hamidło powinno się ją powiesić jest bardzo naiwną istotą więc można jej wmówić nawet ze pies zjadł zadanie... ^^ ale co kobieta lubi ? lubi jak się na lekcji dużo udzielasz... nawet jak zaczynasz pieprzyć głupoty ona i tak uznaje ci aktywność... nie Przeklniać i nie używać slangu w wypowiedziach i zadaniach bo jesteście spaleni ...
Naprawde chce wam pomóc i mam do tego warunki bo przerabiałem tą szkołe 9 lat ^^ i podstawówke i gimnazjum ... zróbcie mi liste nauczycieli a ja napisże o nich co nieco (oczywiście liste waszych nauczycieli) ^^

Pozdrawiam serdecznie wszystkie pyśole ^^

CZASOWNIK
odmiana czasowników regularnych we wszystkich czasach
odmiana czasowników nieregularnych we wszystkich czasach

1 technikum średnia powinna być: 3,78 i raczej sie już nie zmieni. Tylko nie wiem jak z niemieckim ;/ na jutro miałem napisać 500 razy odmianę "haben" i "sein" bo nie umiałem odmienić przez osoby. Muszę jeszcze zaliczyć listę czasowników nieregularnych... Masakra

Sieć Era oferuje swoim klientom serwis "Dogadaj się", który umożliwia łatwy i szybki dostęp do słownika polsko–angielskiego i angielsko-polskiego, wraz z odmianą czasowników nieregularnych, oraz korzystanie z kursów, takich jak, np.: angielskie idiomy, synonimy, czy amerykański slang.

Z usługi „Dogadaj się” można korzystać na stronach WAP portalu Era Omnix (zakładka „Między nami”), a także poprzez SMS, SIMextra i na stronach www (pod adresem www.eraomnix.pl, zakładka „Między nami” i dalej: „Dogadaj się”). Słowniki i odmiana czasowników dostępne są w trybie online, kursy języków obcych dostarczane są natomiast na zasadzie prenumeraty (tzw. SMS-Push). Każdego dnia, od poniedziałku do piątku o godzinie 9.30, klient otrzyma wiadomość SMS z lekcją na dany dzień. Cena prenumeraty wynosi 10,98 zł (z VAT) za 30 lekcji.

Dla użytkowników Era Omnix w czasie wakacji została przygotowana szczególna oferta: mogą oni korzystać z bezpłatnej prenumeraty wybranego kursu przez 7 dni. Aktywacja takiego bezpłatnego kursu następuje poprzez wysłanie SMS-a na numer 8017.

Użytkownicy Era Omnix mają teraz także do dyspozycji odświeżony i uzupełniony o wiele nowych funkcji serwis eBilet.pl. Umożliwia on przeglądanie i wyszukiwanie informacji o wycieczkach, koncertach, repertuarze kin i teatrów oraz rezerwację biletów na wybrane wydarzenia. Specjalny mechanizm wyszukiwania pozwala wybierać różnorodne atrakcje według kryteriów takich, jak na przykład "kraj", czy "data".

Era Omnix, pierwszy i najpopularniejszy w Polsce portal mobilny, ma teraz bogatszą zawartość i nową szatę graficzną – również w Internecie pod adresem www.eraomnix.pl. Od chwili uruchomienia serwisu w listopadzie 2002 roku odwiedziło go ponad 6,5 mln osób.

(telix.pl)

Posiadam do sprzedania po atrakcyjnej cenie:
Longman Słownik współczesny ang-pol/pol-ang
Stan Nowa
Okładka Miękka
ISBN: 978-1-4058-1566-6

cena w księgarni: ~79.90zł (dla studenta 71,91zł; dla nauczyciela 67,92zł)
cena 60zł + piwo perła

Poziom:
początkujący – wyższy
średnio zaawansowany

Wszystkim uczącym się języka angielskiego od poziomu początkującego do poziomu wyższego średnio zaawansowanego, licealistom przygotowującym się do matury z języka angielskiego oraz osobom korzystającym ze słownika polsko-angielskiego i angielsko-polskiego na co dzień w pracy, w szkole czy w domu.

Słownik współczesny Longmana to pierwszy w Polsce słownik angielsko-polski, polsko--angielski całkowicie oparty na komputerowych korpusach tekstów, gwarantujących wierne odzwierciedlenie współczesnego języka oraz precyzyjny dobór tłumaczeń. Dzięki tysiącom przykładów ilustrujących użycie słów w zdaniach można szybko upewnić się, czy wybrane tłumaczenie jest najlepsze oraz jak używa się danego słowa w kontekście. Wiele dodatkowych cech słownika oraz interaktywny CD-ROM sprawiają, że nauka i praca ze Słownikiem współczesnym jest efektywna i przyjemna.
Słownik pozwala zrozumieć więcej

Opis z tyłu okładki
Wszechstronny:
- 66 500 słów i wyrażeń
- 58 000 autentycznych przykładów użycia języka w kontekście
- 21 000 najczęściej używanych idiomów i zwrotów
- aktualne słownictwo z różnych dziedzin (m.in. z zakresu informatyki i biznesu)
- brytyjska i amerykańska odmiana angielskiego

Innowacyjny i wygodny w użyciu:
- opracowany na podstawie najnowszych badań lingwistycznych
- przejrzyste objaśnienia znaczeń słów i zwrotów
- wybrane hasła ilustrowane zdjęciami

Dodatkowo:
- 600 ramek z uwagami na temat trudnych dla Polaków wyrazów i zwrotów
- zestawienie wyrazów o podobnym brzmieniu lub pisowni i różnych znaczeniach, tzw. false friends
- zwroty niezbędne w życiu codziennym (Communication Skills Bank)
- przewodnik gramatyczny, tabela czasowników nieregularnych
- aktualne informacje kulturowe dotyczące Wielkiej Brytanii i USA
- skróty SMS-owe

Zawiera płyte CD:
- wymowa wszystkich słów
- kolorowe ilustracje
- tysiące interaktywnych ćwiczeń

chętnych zapraszam na priv


(...)
| Po polsku wołacz w nazwisku rozmówcy jest niedopuszczalny w standardowych
| sytuacjach, bo wyraźnie deprecjonuje rangę rozmówcy. "Panie Nowaku"
| możemy
| powiedzieć raczej tylko żartem, i to do takiego Nowaka, którego dobrze
znamy
| i jesteśmy z nim od dawna na ty.

Zgodzę się jeśli mowa o formach grzecznościowych. Ale nie zgodzę się w
kontekście poprawności gramatycznej.


To jest akurat nierozdzielne, choć twardogłowi lubią oddzielać jakąś
mityczną "gramatykę" od "form grzecznościowych". A to właśnie jest
poprawność komunikacyjna, na którą składa się wiele warstw języka.

Kto nie wierzy, niech przetestuje na prezesie swojej firmy mówiąc mu z rana
"Dzień dobry, panie Nowaku".

| A co do meritum: tak, po polsku, w odróżnieniu od języków
| zachodnioeuropejskich, forma 'panie' + nazwisko rozmówcy nie jest ani
| uprzejma, ani nawet neutralna, tylko lekko poniżająca rangę adresata.
Wołacz
| poniża ją jeszcze bardziej.

Wartu tu (mimo, że to nie lista o angielszczyźnie), że po angielsku
niedopuszczalna jest kalka z polskiego, niestety często stosowana: "Panie
Janie" - "Mister John". Sam tego nie doświadczyłem, ale tłumaczono mi, że
tak
zwraca się "Pan" to służby. A więc coś podobnie, jak "Panie Kaczmarczyku"
po
naszemu.


To typowa kalka z polskiego.

Znowuż - podręczniki do języków obcych (nie tylko polskie) pisane są z
pozycji ścisłego rozgraniczenia "gramatyki" (rozumianej wąsko jako końcówki
czasowników, formy nieregularne, przyimki itp. historie) od pragmatyki,
która traktowana jest zazwyczaj per noga, najwyżej w formie ciekawostkowych
ramek, a bohaterowie czytanek zazwyczaj zwracają się do siebie beztrosko po
imieniu. Efekt jest taki, że człowiek zupełnie nieźle znający podręcznikową
wersję języka, zachowuje się na miejscu jak słoń w składzie porcelany i
zarabia podejrzliwe spojrzenia i zażenowane uśmieszki.

Ja na przykład uczyłem się w różnych szkołach rosyjskiego ładnych parę lat i
mimo tego, że różne nauczycielki pracowicie kładly do głowy odmiany
rzeczowników i czasowników, nie przypominam sobie, żeby ktoś był łaskaw
poinformować uczniów o tym, jak przedstawia się system honoryfikatywów. Że
po rosyjsku neutralno-aprecjatywną formą odpowiadającą mniej więcej "proszę
pana" jest imię i otczestwo, co na pierwszy rzut oka Polakowi kojarzy się z
dosyć dużą poufałością, więc jak przyjdzie co do czego, skręci go, a tak nie
powie. A tymczasem nawet do prezydenta się mówi "Władimir Władimirowicz".

| Podobnie jak użycie trzeciej osoby bez obligatyryjnego zaimka 'pan',
podczas
| gdy w hiszpańskim jest to standard. Np.

| ?Que lee usted? = ?Que lee? = Co pan czyta?

| ale po polsku użyte drugosobowo 'co czyta?' ma kompletnie inne konotacje
| :)

Czy chodzi Ci o skrajnie niegrzeczne (obecnie) zwracanie się w 3 osobie
l.p.?


Skrajne niegrzeczne to ono nie jest. Skrajnie niegrzeczny zwrot musiałby
zawierać wulgaryzmy albo określenia pogardliwe. Trzecia osoba gramatyczna
użyta drugoosobowo ma znaczenie tylko obniżające status adresata.

Jakieś trzy tygodnie temu oddawałem kurtkę do szatni na Wydziale Filozofii
UW, a szatniarka zapytała "A odbierze przed szesnastą?". Przyznam, że
zmartwiałem ze zgrozy i zastanawiałem się w pierwszej chwili, co zrobić z
wewnętrzną erupcją agresji. Na szczęście się okazało, że starsza pani w ten
sposób manifestuje wolę nawiązania kontaktu emocjonalnego i ma to znaczenie
zdecydowanie żartobliwe. Rozstaliśmy się jak przyjaciele, bo oczywiście
odebrałem przed szesnastą.


Ktoś (Stefan Sokolowski, a któżby!) wyklepał:

Ja:

| (1) Dlaczego istniała taka potrzeba w innych językach?  Np. ,,gone'',
|    ,,allĂŠ'', ,,gegangen'', ,,andado''.

Mo:

| W innych językach to się nazywa imiesłów, ale tej funkcji nie
| pełni. Albo inaczej, nie każdy imiesłów służy do tworzenia strony
| biernej, tylko czasu przeszłego i tak np. "I'm gone" czy "je suis
| alle" nie znaczą "jestem posznięty"...

,,I'm gone'' oznacza dokładnie ,,jestem poszedły''.  Czas przeszły
(present perfect) brzmi ,,I have gone''.


Ok, po przejrzeniu paru notatek zgadzam się, że w ang. "gone" jest
imiesłowem przymiotnikowym biernym i służy do tworzenia strony biernej
(chyba, na pewno można powiedzieć "gone with the wind" :)). Ale na pewno
ani po fr. ani po włosku (po hiszp. raczej też) nie powiesz, że coś jest
posznięte, a o to mi właśnie chodziło. W tłumaczeniu literalnym tak to
wychodzi, ale nikt tego tak nie postrzega.
UWAGA! Mówię o imiesłowach w kontekście tworzenia strony biernej. Jeśli
chcemy mówić o czystej potrzebie istnienia imiesłowu biernego od
niektórych czasowników, to owszem - niektóre języki nie miały widocznie
innego pomysłu na opisywanie przeszłości. ;-) Pomimo jednak istnienia
owych form, nie są one używane do mówienia o wątkotwórczym obesznietym
jeziorze.

| Są to dalej czasowniki nieprzechodnie, czyli w innych językach też
| jakby nie było potrzeby mówienia, że coś jest "obeszłe".

Polski defekt imiesłowowy czasowników pochodnych od ,,iść'' nie ma nic
wspólnego z przechodniością, bo niektóre pochodne są przechodnie a
defekt też mają.  Tytułowe ,,obejść'' jest jak najbardziej
przechodnie, obchodzi się coś.  


No cóż, to już zależy od definicji. Na 4 źródła jedno tylko uzależnia
przechodniość wyłącznie od istnienia dop. bl., pozostałe wspominają o
stronie biernej.

Jednak nie ma imiesłowu.  Niemieckie
,,Der See wurde von mir umgegangen'' (== jezioro zostało przeze mnie
obszedłe) jest może niezbyt zgrabne ale gramatycznie (chyba) bez
zarzutu.


Jak chyba, to nie akceptuję przykładu jako argument.

| a imiesłowy są czynne i bierne. Ten widocznie był czynny

Ależ Mo, nie dygresjonuj, cały czas mówimy o biernych.  


O! A ja myślałam, ze o *stronie* biernej mówimy... :-o

Nie słyszałem
o języku, w którym do tworzenia czasów używałoby się czynnych.


W moich językach używa się przeszłych bez definiowania jakie one. :-P

| Akurat odwrotnie - często używane słowa najłatwiej ulegają odmianom,
| przemianom, upraszczaniu. Por. być, iść, mieć w dowolnym języku.

Że niby ,,być'' czy ,,mieć'' mają prostszą fleksję niż czasowniki
rzadziej używane?  No, coś Ty...


Co, co drugie słowo się czyta? "często używane słowa najłatwiej ulegają
odmianom, przemianom, upraszczaniu." Nie znaczy, że mają prostszą, tylko
że najbardziej nieregularną. Upraszczają sie pewne formy, zmieniają
postać i skutkiem tego są mniej podobne do rdzenia. A odnosiło się do:
"często używane słowa zmieniają się powoli i zachowują inaczej niż
rzadsze." Istotne o tyle, że jeśli w języku jakieś słowo zmienia formę,
to właśnie ot częściej używane. Zmieni sie prędzej, niż to rzadko używane.

Ty znowu o imiesłowach czynnych.
Ten wątek jest wyłącznie o biernych.


Wyjściowo o *stronie* biernej. Nie precyzujesz o jakim imiesłowie
myślisz w zdaniu "Obecnie ,,iść'' nie posiada imiesłowu, ale posiadał."
"iść" imiesłów posiadał i posiada, i to nie jeden. To jest moja wersja i
będę się jej trzymać! :-)

Pozdrawiam
M.



| albo "studencki", a nie "student'ski, studenćski" pochodzący od
| "student".

Skąd tam się wzięło 'ć'? Czy nie powinno być "studencski"?


Skoro przyrostek to -Iski, to chyba studentIski -student'ski -studenćski -
studenccki -studencki, ale moge się mylić, zwłaszcza, że sam ten ciąg


jest pomieszaniem podejść syn- i diachronicznego. W sumie, to pewnie można
wstawić "studencski" między "studenćski" a "studenccki"

Zakładasz zatem, że "spalszczanie" jest formą regularną, a
"spolszczanie" wyrównaniem analogicznym, formą wtórną. Problem w tym, że
choć alternacja o - a w tematach czasownikowych jest alternacją
regularną (poświadczoną szeregiem form, w których występuje), to nie
zachodzi w sposób konieczny w każdej z form wielokrotnych, w dodatku
możliwe są formy alternatywne. Z serwisu "Hamlet":

"W zakresie tworzenia form wielokrotnych od jednokrotnych trudno o
ustalenie ścisłych reguł i prawideł, dlatego należy zachować ostrożność
przy posługiwaniu się czasownikami w tych postaciach. W wielu
czasownikach możliwe są oboczne formy wielokrotne (np.: ogołacać a.
ogałacać; odosobniać a. odosabniać; upodobniać a. upodabniać), jednakże
niektóre z nich są rzadziej używane (np. wykańczać - rzad. wykończać),
inne są tylko regionalnymi odmianami form ogólnopolskich (np. spóźniać
się - reg. spaźniać się); inne wreszcie są po prostu niepoprawne, np.:
udawadniać - (zamiast: udowadniać, rzad. udowodniać); wypagadzać się
(zamiast: wypogadzać się)"


Znowu wracamy do argumentacji "coś jest niewłaściwe, bo zostało tak
zakwalifikowane w słowniku". Żądam surowych danych, na podstawie których
uznano, że "upodobniać" i "upodabniać" występują równie często (brak
kwalifikatora "rzad.") itd. :-) :-) Patrząc na takie spisy nie sposób nie
odnieść wrażenia (choćby było ono mylne), że wybór polega na widzimisię(ciu)
autorów słownika.

SPP donosi:  "Proces [tworzenia form wielokrotnych] nie odbywa się
według ściśle określonych reguł; norma dopuszcza wiele form obocznych i
nieregularnych".


Hmmm... skoro nie ma reguł, to skąd pojęcie "formy nieregularne"? Albo nie ma
reguł i (jakaś tam) norma dopuszcza wiele form obocznych, albo są reguły i
coś, co je łamie, jest postacią nieregularną (dopuszczalną w słownikach lub
nie). Ja zakładam, że jednak reguły pewne są (nawet jeśli nie zawsze sam się
do nich stosuję). Co więcej, zakładam, że regułą jest przechodzenie o w a (w
uproszczeniu), więc "wykończanie", "spolszczanie", "ogłoszanie" itp. są
nieregularne (abstrahuję od ich statusu poprawnościowego), a nie że regułą
jest zachowywanie o, co wskazywałoby, że nieregularne
są "wykańczanie", "spalszczanie", "ogłaszanie" itp.

Z tego wynika, że:
- forma "spalszczać" niekoniecznie jest wynikiem procesu fonologocznego
(bo proces ten w przypadku derywacji czasowników wielokrotnych może
przebiegać różnie)
- włączanie jej do szeregu innych przytaczanych przez Ciebie form jest
próbą udowodnienia jej poprawności _na podstawie analogii_. :)


Kiedy analogia dosyć ładnie się sprawdza, a jeszcze pozwala na pewną
predyktywność (zakładam, że tak jest w tym przykładzie), staje się prawem :-)
Zresztą, ja nie udowadniam (w ciągu ostatnich kilkunastu dni z kilkadziesiąt
razy usłyszałem "udawadniać" :-) ) jej poprawności, tylko regularność, a że
chciałbym, żeby za uznaniem regularności pociągnąć uznanie poprawności, to
inna sprawa :-)

pzdr
piotrek


Aż się boję zabrać głos w tej sprawie, żeby mi ktoś znowu nie powiedział czegoś o mojej polszczyźnie


Oj, nie musisz się bać aż tak strasznie, tu sami swoi To prawda, że twój idiolekt jest zachowawczy, czasami aż za bardzo, no ale akurat w tym wypadku...

Myślę, że gwiżdżeć jest jakimś dialektyzmem, chyba szerzej nieznanym. Ja również nigdy jej nie słyszałem. Zaack, a z jakiego regionu pochodzi ta forma?

Natomiast gwizdam niezależnie od statusu (niepoprawne) przyklejanego przez językoznawców jest chyba rozpowszechnione. Nota bene nawet postępowy zazwyczaj Saloni nie wspomina nawet o takim wariancie.

Jeszcze uwagi natury historycznej. Forma gwizdam, niezależnie od jej poprawnościowego statusu, jest z całą pewnością nowotworem, efektem wyrównania do tematu bezokolicznika i czasu przeszłego. A nawet gdyby forma ta była odziedziczona (nie jest), brzmiałaby była *gwizdaję i nie sugerowałaby wcale gwizdejać (a jeśli już, to chyba gwizdajać, choć i to wykluczone), ale gwizdać, bo czas teraźniejszy jest w tym typie rozszerzony o -j- (czyli tego -j- w bezokoliczniku nie ma).

Pierwotna odmiana w większości wypadków uległa wpływowi atematycznego dam (z pierwotnym -m), doszło również do (fonetycznie nieregularnego) ściągnięcia samogłosek, dlatego dziś mamy np. kocham (a nie kochaję), kocha (a nie kochaje), i tylko kochają zostało niezmienione. Czasem doszło do rozwarstwienia aspektów: niedokonane poznaję, poznajesz... jest regularne fonetycznie (bez ściągnięcia), natomiast dokonane poznam, poznasz jest ściągnięte (można tu również dopatrywać się analogii do pary daję - dam). Nieściągnięte zachowało się też staję.

Obok tego typu istniał inny, w którym -a- istniało tylko w temacie czasie przeszłego (i bezokolicznika), a w czasie teraźniejszym mogło (nie musiało) wystąpić -j- (modyfikujące często poprzedzającą spółgłoskę), np. biorę, bierze, brać; piszę, pisze, pisać. Poza najczęstszymi czasownikami, typ ten podlega obecnie silnym wpływom poprzedniego, bardziej regularnego, i stąd właśnie owo gwizdam, tak oburzające językowych purystów.

Moim zdaniem mamy tu do czynienia ze zjawiskiem zmiany morfologicznej, zachodzącym na naszych oczach, wspaniałym dowodem na to, że język żyje i ulega ewolucji nawet w wieku XXI n.e., i zmiany zachodzą nawet w erze prasy i komputerów. Wolę więc formy tego rodzaju nazywać "progresywnymi" niż "niepoprawnymi". Wierzę bowiem, i wiara ta graniczy z pewnością, że niedługo to one właśnie staną się standardowymi i wyprą mniej regularne (choć historycznie jedynie poprawne) formy typu gwiżdżę.

NB analogia zachodzi czasem i w drugą stronę. Częste trzymaj zostaje "obcięte" do trzym (pospolite przynajmniej na południu, uznawane oczywiście za niepoprawne), a ta z kolei forma powoduje wystąpienie innych "niepoprawnych", zwłaszcza 3 osoby trzymie. Czasownik staje się przez to mniej regularny, ale za to krótszy. Mamy tu ilustrację prawa Zipfa w językoznawstwie: im coś częstsze, tym krótsze, oczywiście statystycznie rzecz biorąc. Obszernie o tym pisze Mańczak w swoich publikacjach.

A więc - nadszedł ten czas!

Oshiete! Kinpatsu-sensei!* *(kinpatsu = złotowłosy, parodia serii "Oshiete! Ginpachi-sensei!" z Gintama, która jest, o ile się nie mylę, parodią "Kinpachi-sensei" - popularnego japońskiego serialu telewizyjnego XD)

Drzwi się otwarły, gwar przerwy zaś błyskawicznie ucichł. Do sali wykładowej wszedł uśmiechnięty... nauczyciel? Tak, nauczyciel, choć z twarzy wyglądał trochę jak nauczycielka. Poprawił okulary, wesoło machając ręką do zgromadzonych, żądnych wiedzy uczniów.
- Ohayou gozaimasu! Nazywam się Kinpatsu i będę Was, drodzy uczniowie, nauczał podstaw języka japońskiego! - ogłosił z szerokim uśmiechem. Wziął w dłoń kredę i dużymi literami napisał coś na tablicy.
- Tadaam! Dzisiejszy temat - koniugacja czasowników! - powiedział. Poprawił okulary i zaczął tłumaczyć arkana Sztuki...

* * *

Czasowniki w japońskim dzielą się na trzy typy, w zależności od koniugacji:

Typ I
Należą tu czasowniki zakończone na -u, poprzedzone jedną ze spółgłosek: k, s, t, n, m, r, g, b lub samogłoską a, i, u, o. Przykłady:
yomu (czytać)
kaku (pisać)
au (spotykać)
Formę podstawową dla "-masu" tworzy się przez zmianę końcowego -u na -i. Przykładowo:
yomu -> yomimasu
kaku -> kakimasu
au -> aimasu
Wszystkie "-masu" to formy uprzejme, oficjalne czasowników. Ich odmiana jest moim zdaniem łatwiejsza od form podstawowych ("słownikowych").

Typ II
Czasowniki zakończone na -ru poprzedzone przez -e lub -i.
taberu (jeść)
miru (patrzeć, widzieć)
hajimeru (zaczynać)
kiru (wkładać, nosić)
Formę podstawową dla "-masu" tworzy się przez odrzucenie końcowego -ru. Przykładowo:
taberu -> tabemasu
miru -> mimasu
hajimeru -> hajimemasu
kiru -> kimasu

UWAGA! Istnieją czasowniki kończące się na -eru lub -iru, ale należące do Typu I! Kilka ważniejszych to:
hairu (wchodzić) -> hairimasu
hashiru (biec) -> hashirimasu
iru (potrzebować) -> irimasu
kaeru (powracać) -> kaerimasu
kagiru (ograniczać) -> kagirimasu
kiru (ciąć, przecinać) -> kirimasu
shaberu (gawędzić) -> shaberimasu
shiru (wiedzieć, znać) -> shirimasu

Typ III
Czasowniki typu III to właściwie same wyjątki. Należą do nich:
kuru (przyjść)
suru (robić)
Odmienia się je nieregularnie:
kuru -> kimasu
suru -> shimasu
Następujące czasowniki należą właściwie do typu I, ale przy odmianie "-masu" końcowe -ru zamienia się na -i:
kudasaru (dawać) -> kudasaimasu
ossharu (mówić) -> osshaimasu
irassharu (być, iść, przyjść) -> irasshaimasu
nasaru (robić) -> nasaimasu
gozaru (łącznik, być) -> gozaimasu

* * *

- Ale się zapędziłem! - wymamrotał Kinpatsu, ścierając pot z czoła. Przed nim, na tablicy, widniały skomplikowane zapiski dotyczące conajmniej dwudziestu specjalizacji akademickich.
- Mam nadzieję, że wszystko zrozumieliście? - zapytał z uśmiechem, odwracając się przodem do klasy.
Uczniowie siedzieli, w zbaraniałej ciszy, nie wiedząc, co powiedzieć. Najwyraźniej nie zrozumieli.
- To dobrze! - ucieszył się młody profesor, najwyraźniej biorąc milczenie za aprobatę. Skierował się w kierunku drzwi, zaraz jednak zatrzymał.
- Jutro będzie z tego sprawdzian, wierzę w Was! Gambatte! No i... trzymajcie się! - powiedział jeszcze z uśmiechem, po czym szybko ruszył korytarzem, ścigany przez jęki niezadowolenia i niedowierzania.

Następna lekcja jest Twoja, Rachel! ^^

Najprostszym czasem przeszłym w języku angielskim jest czas przeszły prosty, Past Simple.
Czasownik we wszystkich osobach ma taką samą formę.
Jeżeli jest to czasownik regularny, dodajemy do niego końcówkę -ed. I tak, odmiana przedstawia się następująco:
I talked - ja rozmawiałem
you talked - ty rozmawiałeś
he talked - on rozmawiał
she talked - ona rozmawiała
it talked - ono rozmawiało
we talked - my rozmawialiśmy
you talked - wy rozmawialiście
they talked - oni rozmawiali, one rozmawiały

Przy dodawaniu końcówki do czasowników może się jednak przytrafić, że zmieni się pisownia czasownika:
- jeśli mamy do czynienia z krótkim czasownikiem, zakończonym pojedynczą spółgłoską poprzedzoną krótką samogłoską, ta końcowa spółgłoska ulegnie podwojeniu: stop - stopped;
- jeśli mamy do czynienia z czasownikiem zakończonym literą -y reprezentującą w piśmie samogłoskę, czyli poprzedzoną spółgłoską, -y zmieniamy na -i- i dopiero dodajemy końcówkę -ed: reply - replied. W innych czasownikach -y pozostaje bez zmian: play - played.
Niestety nie wszystkie czasownikiregularne. Wiele czasowników ma w czasie przeszłym formę zupełnie inną niż w teraźniejszym, są też takie, które mają tą samą formę w obu czasach:
I go to school every day. I went to school yesterday.
I put my books on the shelf every day. I put my books on the shelf yesterday.

Form czasowników nieregularnych trzeba się nauczyć na pamięć.
Podobnie jak w czasie Present Simple pytania i przeczenia tworzymy przy pomocy czasownika posiłkowego DO, w czasie Past Simple pytania i przeczenia tworzymy przy pomocy tego samego czasownika, tyle że w czasie przeszłym, a więc DID.
I stąd:
Did I go? - czy ja poszedłem?
Did you go? - czy ty poszedłeś/poszłaś?
Did he go? - czy on poszedł?
Did she go? - czy ona poszła?
Did it go? - czy ono poszło?
Did we go? - czy my poszliśmy?
Did you go? - czy wy poszliście? czy wy poszłyście?
Did they go? - Czy oni poszli? Czy one poszły?

Oraz:

I did not go - I didn't go - ja nie poszedłem
you did not go - you didn't go - ty nie poszedłeś
he did not go - he didn't go - on nie poszedł
she did not go - she didn't go - ona nie poszła
it did not go - it didn't go - ono nie poszło
we did not go - we didn't go - my nie poszliśmy
you did not go - you didn't go - wy nie poszliście/poszłyście
they did not go - they didn't go - oni nie poszli/one nie poszły

Warto zwrócić uwagę, bo to dość częsty błąd, że w pytaniach i przeczeniach w czasie przeszłym jest wyraz posiłkowy DID, ale nie sam czasownik!
Jednym z nieregularnych czasowników jest czasownik TO BE. Zwróćmy uwagę, że pytań i przeczeń z czasownikiem TO BE nie budujemy przy pomocy słowa posiłkowego DID!

Unidad 14
especial -> wyjątkowy
los cumpleańos -> urodziny
cumplir -> kończyć
la edad ->wiek
celebrar -> świętować
Sagitario -> strzelec
el asunto personale -> sprawa osobista
la sorpresa agradable -> niespodzianka przyjemna
enamorar -> zakochać się
extraordinario -> nadzwyczajny
la fiesta -> impreza
invitar -> zapraszać
la merienda -> podwieczorek
dar una vuelta -> spacerować
la panda -> ekipa, paczka
un montón -> mnóstwo
las almendras -> migdały
los cacahuetes -> orzeszki ziemne
el embutido -> kiełbasa
la tarta -> tort
felicidades -> gratulacje
el regalo -> prezent
la curiosidad -> ciekawość
el vestido precioso -> piękna sukienka

formas de futuro
yo pensar-ę
tu pensar-ąs
el/ella pensar-ą
nosotros pensar-emos
vosotros pensar-ęis
ellos pensar-ąn
przy czasownikach z -er i -ir takie same odmiany

algunas formas irregulares del futuro
venir: vendr-
poder: pondr-
tener: tendr-
querer: querr-
hacer: har-
saber: sabr-
przy nieregularnych początki inne, a końcówki te same

otras maneras de referirse al futuro:
1. Ir a + infinitivo: Voy a decir la verdad.
2. Mańana / el mes que viene/la semana próxima acabo/acabarę las clases.
3. Pienso ver a mi amiga en febrero.

profesiones:
profesor - nauczyciel
electricista - elektryk
guardia urbana - strażnik miejski
escritor - pisarz
ingeniero - inżynier
estudiante - uczeń
azafata - stewardessa
doctor - doktor
conductor - kierowca
cocinero - kucharz
mędico - lekarz
dependiente - sprzedawca
secretario - sekretarz
camarero - kelner
pilicia - policjant
fontanero/plomero - hydrualik
pintor - malarz
dibujante - rysownik
abogado - prawnik
piloto - pilot
chófer - szofer
taxista - taksówkarz
juez - sędzia
actriz/actor - aktor
administrativo - administrator
enfermero - pielęgniarz

unidad 15
la montańa - góra
altura - wysokość
los amantes - wielbiciele
la cima - szczyt
el aniversario - rocznica
la subida - wejście
diferentes - różne
acamparar - obozować
los escaladores - wspinacze
el gobierno - rząd
los permisos - pozwolenia
los bosques - lasy
vegetación - roślinność
el ąrbol - drzewo
la ladera - zbocze
cubrir - pokryć
las piedras - kamienie
la tierra - ziemia
la bosura - śmieci
ser capaz de soportar - być w stanie znieść
las ballenas - wieloryby
prohibir - zakazać
la caza - polowanie
grave - poważny
la culpa - wina
peligroso - niebezpieczny
prohibición - zakaz
la isla - wyspa
convertir - zamienić
primitivo - prymitywny
recorrer a pie - obejść na pieszo
la salud - zdrowie
la conlusión - wniosek
firmar - podpisać

opuestas
campo - ciudad
cielo - tierra/infierno
descansar - trabajar
dejar - tomar
delante de - detras de
enviar - recibir
guerra - paz
estar enfermo - estar sano
guapa - fea
joven - viejo
caro - barato
quedarse - salir
encima de - debajo de
usted - tu
vacio - lleno
trabajador - vago

* przy hiszpańskich słówkach, gdy są literki typu "ą", "ę", "ń" oznacza tylko, że w tym miejscu powinny być wiadomo akcenty

Proszę Karczi specjalnie dla Ciebie

-------------PROGRAMY DO TELEFONOW KOMORKOWYCH-----------

DJ ToneXpress The Ringtone Creator 3.6.1

Program służący do tworzenia własnych dzwonków dla telefonów komórkowych z plików muzycznych takich jak MP3, WMA, AAC/MP4, WAV, OGG czy płyty CD Audio.

Floola 1.3

Wieloplatformowy program do zarządzania przenośnym odtwarzaczem multimedialnym iPod lub telefonami Motorola (modele muszą współpracować z aplikacją iTunes).

Games sMs 3.8.1

Umożliwia wysyłanie gier Java lub Symbian bezpośrednio do telefonu komórkowego. Zawiera 50 darmowych aplikacji, z których można od razu skorzystać.

Gammu 1.11.0

Program umożliwia w telefonie komórkowym: przeglądanie, dodawanie, usuwanie, edycję kontaktów zapisanych w książce adresowej oraz wiadomości SMS. Dane te możemy również zapisać do pliku na dysku.

iPhone Unlock Toolkit 1.0.0.1

Niewielki program przeznaczony do odblokowania iPhone'a za pomocą iTunes. Dzięki temu nowy produkt Apple ma szansę działać w Polsce.

Mass Storage Synchronizer 1.3

Program po instalacji umożliwia stworzenie ze zwykłego telefonu komórkowego (Sony Ericsson Walkman oraz P900/P910, a także palmtopa Sony Clie) odpowiednika iPoda lub drogiego aparatu Motorola ROKR - można korzystać z aplikacji iTunes i kopiować stamtąd muzykę bezpośrednio do telefonu.

mEnglishEF 1.2

Aplikacja służy do nauki języka angielskiego. Zawiera zestaw słówek do samodzielnej nauki, zestaw pytań testowych jednokrotnego wyboru oraz listę czasowników nieregularnych wraz z odmianami.

mNews 1.4

Aplikacja dla telefonów komórkowych umożliwia odczytywanie wiadomości z największych portali informacyjnych.

Mobile Master 6.8.1

Program synchronizujący dane pomiędzy telefonem komórkowym lub iPodem a komputerem PC. Użytkowik ma możliwość synchronizacji kalendarza oraz książki adresowej a Outlookiem 97-2007, Outlook Expressem, kontaktami Windows, oraz popularnymi aplikacjami pocztowymi (w tym darmowym Thunderbirdem).

Mobile Music Polyphonic 2.61

Narzędzie do tworzenia i konwersji dzwonków do telefonów polifonicznych. Aplikacja pozwala przekonwertować dowolny plik MIDI, MP3, WAV na polifoniczny dzwonek telefonu komórkowego (SP-MIDI, MMF), obsługiwany przez większość nowych telefonów komórkowych.

Mobile Navigator 3.0B

Kolejny program do całościowej obsługi telefonu. Jego głównym zadaniem jest synchronizacja danych komputer-komórka.

MobileMule 0.9b

Aplikacja dla telefonów komórkowych, która pozwala zdalnie kontrolować klienta sieci P2P - eMule.

MobiMB Mobile Media Browser 3.3

Program umożliwia bardzo łatwe zarządzanie kolorowymi tapetami, symbolami (logo) operatora, zdjęciami i dzwonkami polifonicznymi.

MobiRise 3GP Converter 1.0

Przykład aplikacji do tworzenia materiałów multimedialnych pod kątem współczesnych telefonów komórkowych. Dzięki niej można z dowolnego filmu (również DVD) przygotować plik wideo w formacie 3GP.

Mobius/PX - Phonebook and SMS 2.8.3

Program do zarządzania telefonem komórkowym. Aplikacja posiada nowoczesny interfejs użytkownika obsługujący funkcję 'drag-and-drop'.

MobTime Cell Phone Manager 5.1.2

Narzędzie do kompleksowego zarządzania telefonem komórkowym z poziomu PC. Program obsługuje większość popularnych aparatów dostępnych na rynku: Nokia, Siemens, Ericsson, Sony Ericsson lub Motorola. Dzięki wtyczkom każdy telefon może być rozpoznany przez komputer. Do funkcji aplikacji należy: książka adresowa, grupy kontaktów, SMS, logo, dzwonki, przeglądan

Każdy czasownik w języku niemieckim ma tak zwane trzy formy:
bezokolicznik- forma czasu przeszłego Imperfekt- Partizip Perfekt:

formy regularne:
arbeiten- arbeitete- gearbeitet
kochen- kochte- gekocht
machen- machte- gemacht
...
no i niestety całe mnóstwo form nieregularnych:
schreiben- schrieb- geschrieben
kommen- kam- gekommen
trinken- trank- getrunken

Pierwsza forma to bezokolicznik czasu teraźniejszego- odmieniamy ją przez osoby i wstawiamy w zdanie w czasie teraźniejszym

Druga forma- to czas Imperfekt zwany inaczej Präteritum- ta forma to jednocześnie forma pierwszej osoby l. poj w czasie Imperfekt:
ich arbeitete
du arbeitetest
er arbeitete

wir arbeiteten
ihr arbeitetet
sie arbeiteten

ich schrieb
du schriebst
er schrieb

wir schrieben
ihr schriebt
sie schrieben

Jak widać po powyższych przykładach odmiana w czasie przeszłym Imperfekt nieco różni się od czasu teraźniejszego (Präsens), to znaczy: 1. osoba i 3. osoba l. poj. mają takie same formy (nie dodajemy już żadnych końcówek)

Trzecia forma czasownika to Partizip Perfekt, potrzebna jest między innymi do tworzenia czasu przeszłego Perfekt i Plusquamperfekt (ten ostatni raczej dopiero w liceum)
Do tworzenia czasu przeszłego Perfekt potrzebujemy jednak jeszcze czasowników posiłkowych haben lub sein.

Jak utworzyć zdanie w Perfekcie? To proste :

Ich arbeite lange.

Czasownik, który stoi na drugim miejscu, zostaje wyjęty ze zdania, przekształcony w formę Partizip Perfekt (PP) i postawiony na końcu zdania.

Ich ................... lange gearbeitet.

W zdaniu powstaje luka, którą trzeba wypełnić czasownikiem posiłkowym, który w nowym zdaniu będzie pełnić rolę orzeczenia (odmieniony czasownik)

Trzeba wiedzieć który czasownik posiłkowy zastosować haben, czy sein ??
Dlatego trzeba się uczyć wraz z ,,trzema formami" z jakim posiłkowym łączy się dany czasownik.
Większość czasowników łączy się z haben.
Z sein łączą się:
czasowniki ruchu: fahren, gehen, kommen, schwimmen, itp
czasowniki zmiany stanu: sterben, aufstehen, itp
oraz: sein, werden, bleiben
arbeiten łączy się z haben, więc:
Ich habe lange gearbeitet.

a dla odmiany fahren łączy się z sein:
Ich bin nach Kielce gefahren.

Trzeba jeszcze pamiętać, że czasowników posiłkowych nie tłumaczymy!!!!

Ufff, to było w dużym skrócie- jeśli są konkretne pytania- bitte sehr

Pozdrawiam
Lehrerin

Pedin Edhellen. Kurs języka sindarińskiego

Versja 1.1 (7 stycznia 2004)

tłumaczyła z języka angielskiego: Adaneth,
opatrzył komentarzem: Galadhorn

Wersja oryginalna (angielska)

I. Od autora

II. Treść kursu

I. Od autora

O prawach autorskich:

Publikuję ten tekst zakładając, że nauka i użycie języka, nawet języka wymyślonego, nie narusza praw autorskich jego twórcy. Nie jest moim celem łamanie praw autorskich do jakichkolwiek niepublikowanych tekstów JRR Tolkiena traktujących o gramatyce sindarinu – takie teksty nie są mi dostępne i kurs będzie się opierał na materiałach opublikowanych. Nie twierdzę, że będę uczyć „poprawnej” wersji sindarinu – opieram się na tym, co uważam za najlepszą z możliwych rekonstrukcji gramatyki sindarskiej na podstawie materiałów opublikowanych.

Niektóre osoby i miejsca będą luźno wiązać się z postaciami i miejscami opisanymi w dziełach Tolkiena – celem wprowadzenia ich do kursu jest wyłącznie stworzenie atmosfery, tworzenie nowych interpretacji prac Tolkiena nie jest moim zamiarem. Chcę jedynie pokazać język „w działaniu”. Podobnie zachowanie i sposób myślenia przedstawianych postaci i opisy miejsc determinowane są przez kwestie gramatyczne prezentowane w danej lekcji, zatem często będą różnić się od postaci oryginalnych.

O mojej pracy:

Napisałem ten kurs, aby stworzyć wszystkim zainteresowanym łatwiejszy dostęp do sindarinu. Dozwolone jest ściąganie go z sieci i drukowanie bez specjalnego zezwolenia, ale wyłącznie w celach niekomercyjnych. Zabronione jest jakiekolwiek użytkowanie tego kursu w celach komercyjnych a także oferowanie go do ściągnięcia z sieci bez uzyskania pozwolenia.

Jeśli ktokolwiek uważa, że jego prawa autorskie zostały złamane poprzez publikację tego tekstu, proszę o kontakt: thorsten@sindarin.de

II. Treść kursu

Kurs dla początkujących

Wstęp 09.01.04

Lekcja 1. Zaimki osobowe i forma dopełniacz 09.01.04

Lekcja 2. Odmiana czasowników „typu A” 11.01.04

Lekcja 3. Mutacja słaba (lenicja) 12.01.04

Lekcja 4. Tworzenie liczby mnogiej i mutacja "nosowa" 14.01.04

Lekcja 5. Odmiana czasowników "typu I" 15.01.04

Lekcja 6. Przymiotniki, przeczenia 16.01.04

Lekcja 7. Przedrostki, czas przeszły czasowników "typu A", formy dzierżawcze 17.01.04

Lekcja 8. Przyimki (1), nieregularna liczba mnoga (1), zaimki w formie dopełnienia 19.01.04

Lekcja 9. Czas przeszły czasowników "typu I", nieregularna liczba mnoga (2) 21.01.04

Lekcja 10. Czas przyszły czasowników "typu A" i "typu I", liczebniki, nieregularna liczba mnoga (3) 22.01.04

Lekcja 11. Czas przeszły koniugacji mieszanej, zbiorowa liczba mnoga 23.01.04

Lekcja 12. Przyimki (2), mutacja "mieszana" 26.01.04

Lekcja 13. Przyimki (3), mutacja mocna i mutacja "płynna" 29.01.04

Lekcja 14. Imiesłowy 29.01.04

Kurs dla zaawansowanych

Ta część zawiera bardzo kontrowersyjne elementy, które jednak (w większości) nie są szczególnie ważne dla przeciętnego użytkownika sindarinu (strona bierna, tryb łączący). Elementy takie będę prezentował podając tylko jedną ich interpretację, będą one wyróżnione szarym tłem. Kurs nie jest przecież rozprawą o gramatyce, lecz zbiorem lekcji dla początkujących, nie będę się więc wdawał w roztrząsanie przeczących sobie nawzajem teorii ani analizował stojących za nimi argumentów. To, co tu prezentuję, ja sam uważam za najbardziej prawdopodobne, lecz moje poglądy także mogą się z czasem zmienić (i wtedy zmieni się kurs), jeśli uzyskamy dostęp do nowych materiałów. Kursantom polecam zapoznanie się z alternatywnymi interpretacjami sindarińskiej gramatyki i samodzielny wybór konstrukcji używanych we własnych tekstach i prezentowanych w dyskusjach o gramatyce.

Lekcja 15. Mutacje gramatyczne, liczba mnoga (5). 10.03.04

Lekcja 16. Tryb łączący (subjunctive), wyrażanie życzeń i rozkazów 12.03.04

Lekcja 17. Czasowniki nieregularne 30.03.04

Lekcja 18. Wyjątki w mutacjach 30.03.04

Lekcja 19. Zaimki w formie celownika, zaimki dzierżawcze 21.06.04

Lekcja 20. Strona bierna, tworzenie liczby pojedynczej z form liczby mnogiej 13.08.04

Lekcja 21. Mutacje fonologiczne 15.08.04

Lekcja 22. Zasady słowotwórstwa 15.08.04

Ŀaxsų lamm

Przeczytaj dialog.

A: Ųiŀ, sŭ xfa xzamŭdã?
B: Xfa fogwãnơ.
A: Wơs sŭxgawų xzamŭdãxgawų wơsmųza lirsãbaxdgu?
B: U tơm wơsmųzãma.
A: Lã xzŭl xfasŭ xfa dŭzar?
B: Wơs fogwãxrŭxsanơxgawų.

A: Przepraszam, która jest godzina?
B: Jest dwunasta.
A: O której godzinie odjeżdża autobus?
B: Już odjechał.
A: A której godzinie będzie następny?
B: O dwunastej trzydzieści.

SŁOWNICZEK / ŬXGTŬP

ųiŀ – przepraszam (wym. ŀiŀ)
xzamŭdã – godzina
wơsmųza – odjeżdżać
lirsãbaxdgu – autobus
tơm – już
lã – i, oraz
dŭzar – kolejny, następny
wơs – z (tu:o)

Aby powiedzieć, która jest godzina, musimy znać liczebniki porządkowe. Tworzy się je, dodając do liczebników głównych końcówkę –nơ.

xrŭnơ – trzeci, trzecia

Jeżeli udzielamy odpowiedzi na pytanie „O której godzinie?”, używamy następującej struktury:

wơs + [godzina] + …xgawų

Xfa xrŭno. – Jest trzecia.
Wơs xrŭnơxgawų. – O trzeciej.

Jeżeli podajemy czas z minutami, np. 15:45, nasza godzina to…jeden wyraz.

Xfa foglammwizxsalammnơ. – Jest 15:45.

Więcej o tworzeniu godzin patrz: => LEKCJA 8

GRAMATYKA / CRAMÃTIK

Ŀã pidŭrbiã gilxdgų uơ – Czas przeszły 1

Czas ten określa czynność, która dzieje się i kończy w przyszłości, np.

Ŀã lirsãbaxdgu wơsmųza. – Autobus odjeżdża.
Ŀã lirsãbaxdgu wơsmųzãma. – Autobus odjechał.

Czasowniki w tym czasie odmieniają się regularnie bądź nie.

a) Odmiana regularna

-a => -ãma

np. fŀa (płynąć) => fŀãma

b) odmiana nieregularna

Nieregularnie odmieniają się poniższe czasowniki:

forma podstawowa – czas przeszły – znaczenie

ka – gơa – mieć
xfa – ơfa – być
bãxka – bŭxka – kochać
ŭxzŭzŭa – ŭxzơzŀa – mówić
mųza – mãza – iść
dŭta – daŀta – robić
mơxwa – xgiŀgla – dawać
xzarxsųda – xgųrxsųda – gotować
wza – ectãra – zamieszkiwać
nŭma – nơma – mieć powinność

c) formy przeszłe złożeń dwuwyrazowych pełniących rolę czasownika:

bil dta (znać jakiś język) => ơk bil dta

ĆWICZENIA / IAKTÃR

1. Przetłumacz.

…………………………………………………….
To miasto było duże.

…………………………………………………….
O godzinie 16:12 dostałam prezent.

2. Która jest godzina?

14:32 –
21:38 –
1:17 -
16:00 -
3:33 -
7:12 –